Rozdzial

 1 2 |           Za znieważoną ujęło się słońce i rzuciło ogromny snop światła
 2 2 |     żółtawe.~"Oto patrz! - mówiło słońce. - Widzisz ten płat czarny?
 3 2 |         czarnoziem!" - pokazywało słońce.~"Głodzisz mnie, nie dajesz
 4 2 |    pieniądz marnować na głupstwo.~Słońce już chyliło się ku zachodowi,
 5 2 |          się i rozkazywać innym".~Słońce dotknęło czubów gór otaczających
 6 4 |           Wyjrzał na dziedziniec. Słońce stało wysoko i ziemia po
 7 5 |           na ostrzyżonych owcach.~Słońce tak grzało, że chmury uciekły
 8 5 |         niepewna - zakonkludował.~Słońce schylało się ku zachodowi,
 9 6 |          Ślimaków stara Sobieska. Słońce zimowe jeszcze nie zdążyło
10 6 |          pan, żeby sam biskup, na słońce patrzyć nie może, bo to
11 6 | niepokojem spogląda na zachodzące słońce. Niebezpieczna to rzecz
12 6 |       okiennic zajrzało do salonu słońce. Na zrysowaną obcasami podłogę
13 7 |    bieganina, robota, a na niebie słońce podnosi się coraz wyżej.~
14 7 |       tablicy, a kiedy przypiekło słońce, rozkładał nad głową parasol
15 8 |       nieba, stopniowo zaćmiewały słońce. Zdawało się, że wobec czarnych
16 8 |        płynące od nieba do ziemi. Słońce zgasło, a deszcz i grad
17 8 |        Ślimak - wezmę szuflę.~Gdy słońce wyjrzało zza chmur, już
18 8 |          zza chałupy pokazało się słońce. Na krzakach, na zbożu i
19 9 |       jest odmienna, a nawet samo słońce inaczej niż u mnie wschodzi
20 9 |          rękoma znajdę.~Nareszcie słońce wzeszło, ale Maciek i teraz
21 9 |    kilkadziesiąt kroków od niego.~Słońce stało wysoko, kiedy na plancie
22 10|      nijakich, a czego nie wypali słońce, zniszczy woda. Po to bym
23 10|           spojrzeć na trupa żony, słońce opuściło się za zachodnie