Rozdzial

 1 1 |  przeciął ją wstęgą Białki, na której tle szafirowym fale z rana
 2 2 |  światła na popielatą rolę, na której tu i ówdzie widniały plamy
 3 3 |      się ludzkiej rozmowie, do której tęsknił. Postawił miskę
 4 3 |  spokojnie, wyjąwszy chwilę, w której Stasiek spadł z ławki, a
 5 5 |     może być droga żelazna, po której jeżdżą bez koni?"~Widząc,
 6 6 |   zawsze była przy nim znajda, której opowiadał o swych robotach,
 7 6 |   wyjeżdża z jakiejś otchłani, której nigdy nie może opuścić.~
 8 6 |        się noc zimowa, z głębi której dojeżdżał do dworu otulony
 9 6 |       się komenda taneczna, po której następował wybuch hałasu,
10 7 |    sztych Ledy z łabędziem, do której nabywca modlił się z rodziną.
11 7 |     się niewidzialna chmura, z której spadł pierwszy piorun i
12 7 |        się na ziemię.~Sosna, w której dziupli kryła się para wiewiórek,
13 7 |    Cały dzień trwała kanonada, której huk rozchodził się po najdalszych
14 8 |       prosić o taką robotę, do której wzięli się Niemcy?..."~Z
15 8 |    zlały się w niszczącą masę, której cel i kierunek pokazują
16 9 | apetytu, a Jędrek zapomniał, w której ręce należy trzymać łyżkę.
17 9 |      jest na świecie rzecz dla której warto by nawet zgiąć palec?
18 10|        ta rzeka zamarznięta, w której już nigdy nie przejrzy się
19 10|      Spod rozpiętej koszuli, w której lśniły się złote spinki,
20 10|  krzyżulcach spora beczułka, z której Wilhelm Hamer nalewał coraz
21 10|   mieszkał w ustronnej chacie, której jeden róg zapadł w ziemię,
22 10|        melancholijną twarz, na której prawie wyrzeźbiło się zdanie:~"
23 11|        błąka się po okolicy, w której nigdy nie było dnia, tylko