Rozdzial

 1 7 |     starych kobiet i nosowy bas Hamera. I otóż na tym niesfornym
 2 7 |  uderzył głową w brzuch starego Hamera i gdy wkoło niego zrobiło
 3 7 |   Chciał rzucić się na Wilhelma Hamera i poszarpać na nim jego
 4 8 | zbytkują, tylko uczą się w domu Hamera, gdzie osiadł chorowity
 5 8 |         przypomniał sobie Fryca Hamera, jego ściągnięte brwi, jego
 6 8 | Następnie wybrał się do kolonii Hamera.~Zbliżając się do nowego
 7 8 |       wolna zbliżył się do domu Hamera, ale już nie miał śmiałości
 8 8 |      przy kolei za namową Fryca Hamera.~Bakałarz kiwał głową.~-
 9 8 |   grunta leżą we środku gruntów Hamera, co mu psuje gospodarstwo -
10 8 |          i zwrócił się do Fryca Hamera z pytaniem:~- Dlaczego nie
11 8 |        odwrócił głowę, zobaczył Hamera, jak stojąc w tym samym
12 9 |     parobków, a zarazem kuzynów Hamera.~W spokojnych czasach taka
13 9 |   usłyszał za sobą głos starego Hamera:~- Nie do nas idziecie,
14 9 |         W tej chwili od kolonii Hamera zabłyszczało światło, a
15 9 |    jakby go co kąsało.~- Ten od Hamera? - pytał ojciec.~- Przecie
16 9 |        on.~- A cóżeś ty robił u Hamera, kiej zakazano ci tam chodzić?~-
17 10|      podwórku, kiedy od kolonii Hamera doleciał go krzyk i tętent.
18 10|      gromady, pod komendą Fryca Hamera zaczęli rozrywać ściany
19 10|     wkrótce stanął przy kolonii Hamera.~U wrót czernił się i pokaszliwał
20 10| dziedzińcu odezwały się brytany Hamera; Ślimakowa zwiesiła się
21 10|        gdzie spali dwaj parobcy Hamera.~Chłop posadził żonę na
22 11|      piętnaście morgów z części Hamera i będziecie mieli dwadzieścia
23 11|     niedzieli kupuję folwark od Hamera, a po świętach zrobię dwa