Rozdzial

 1 1 |       lewo, przed sobą i za sobą wzgórza wysokie na kilka piętr,
 2 2 |    wdrapali się na popielaty bok wzgórza, wreszcie dosięgli szczytu.~
 3 2 |               Zjechał ze szczytu wzgórza i począł bronować jego spadek,
 4 4 |          bok, a prawą wskazał na wzgórza i mówił:~- Widzisz ty te
 5 4 |        śmielszy. Stopniowo spoza wzgórza ukazywały się im czarne
 6 5 |   kobiety) żnąc dosięgli szczytu wzgórza, Magda spostrzegła pod lasem
 7 5 |          sam jeden. Wychodził na wzgórza przede dniem, schodził późno
 8 5 |  poszarpanymi i posępnymi. Lasy, wzgórza, wieś, nawet ploty przy
 9 6 |        na szczyt niebezpiecznego wzgórza, sprowadzili na dół i postawili
10 6 | zabrzęczały dzwonki i ze szczytu wzgórza jak wicher przemknęły parokonne
11 7 |          Czasem wdrapywał się na wzgórza, skąd było widać Niemców;
12 8 |        znowu wstawać raniej i ze wzgórza śledzić okolicę. Przekonał
13 8 |        za siebie i widział żółte wzgórza skopanej gliny, spojrzał
14 8 |     rzeki, sypiąc w jednej linii wzgórza mające kształt mogił. Ślimak
15 8 |         mkną gdzieś na wschód za wzgórza i lasy. Siedzący w szopie
16 9 |      rżało; więc wdzierał się na wzgórza, zsuwał z drugiej strony,
17 9 |     krzakami.~Spróbował zejść ze wzgórza. Tu - wydało mu się zbyt
18 9 |   Wkrótce księżyc schował się za wzgórza, nadciągnęły nowe chmury
19 9 |      oczom, wszedł w zagłębienie wzgórza i dotknął Maćka ręką.~Twarz
20 9 |      wiorsta i spoza śnieżystego wzgórza już przeglądały ciemne kominy
21 10|       przejrzy się Stasiek, i te wzgórza pokryte śniegiem, i ta chałupa
22 10|        ma pieniądze."~Zeszedł ze wzgórza do stajni i położył się