Rozdzial

 1 2 |            skierował konia do wody i stanął tuż obok Ślimakowej. Chłop
 2 4 |           buty od cholew do obcasów. Stanął wreszcie przed lusterkiem
 3 5 |             Gdy pokorny, jak zawsze, stanął w babińcu, aby nie świecić
 4 6 |              była pełna zatok. Nagle stanął tuż przy saniach Owczarza.~-
 5 6 |           ludzi sprowadziła. W końcu stanął mu, jak żywy, przed oczyma
 6 6 |     dostaniesz drugi złoty.~Chłopiec stanął i ciekawie spojrzał na Żyda.~-
 7 6 |            przed oczekującym gościem stanął dziedzic. Ubrany był w kierezję
 8 6 |              pokój jadalny, wreszcie stanął przed drzwiami znajdującymi
 9 7 |               kto miał dobre ucho, a stanął na wzgórzu, mógł słyszeć
10 7 |     ciągniony przez psa i kobietę, i stanął obok wrót Ślimakowej zagrody.
11 7 |          zrobiło się trochę miejsca, stanął z zaciśniętymi pięściami
12 8 |           deski cisnął ją na kałużę, stanął na niej z patykiem w ręku
13 9 |           dnia kocieł z rzędem wozów stanął naprzeciw jaru. Ludzie zdejmowali
14 9 |             na zimę.~Na moście chłop stanął i oparty o poręcz bezmyślnie
15 9 |               byłeś mi już nigdy nie stanął na oczach...~- Będę szukał -
16 9 |           nimi śniegu odgarnąć. Więc stanął i począł dreptać w miejscu.
17 9 |           nędzę.~Gdy żałosny kondukt stanął na miejscu, przed kancelarią
18 10| nieprzyjacielem.~Tymczasem cały dach stanął w płomieniu, a przez szczeliny
19 10|            skręcił na lewo i wkrótce stanął przy kolonii Hamera.~U wrót
20 10|           musi być bardzo chora.~Gdy stanął nad tapczanem, Ślimakowa
21 10|             szóstej wieczorem, kiedy stanął przy jego zagrodzie. Uderzyło
22 10|            się już do powrotu, nagle stanął przed nim jakby spod ziemi