Rozdzial

 1 5 |   spytała zdziwiona gospodyni.~-Jo.~- Wchodźże prędzej, bo
 2 7 |         głową.~- I taki chory?~-Jo.~Chłop zamyślił się.~- To
 3 8 |     ręce.~- To niech se będzie. Jo dla nich nie zginę dobrowolnie.
 4 8 |        co weźmiecie ode mnie.~- Jo za Bug nie pójdę. Niech
 5 8 |         trącając Owczarza.~- Bo jo wiem?... - rzekł cicho parobek. -
 6 8 |     rzekł. - Wy dobry człowiek, jo wiem... Niech was Bóg nagrodzi...
 7 9 |       No, więc co zrobisz?~- Bo jo wiem, nieszczęśliwy?~- Może
 8 9 |    chcecie sprzedać krowę?~- Bo jo wiem...~- Która to, pokażcie
 9 9 |      sobą zapytali o cenę.~- Bo jo wiem? - odparł Ślimak.~-
10 9 |      stąd, bo ci dam w zęby!" A jo mówię: "To spróbuj!" A on: "
11 9 |        on: "Jużem spróbował." A jo: "Może spróbujesz jeszcze
12 9 |      Wiesz ty, Maciek - mówił - jo se kalkuluję, że jak w sądzie
13 10|        z górą pod wiatrak?~- Bo jo wiem?... - odparł chłop
14 10|   sprzedał nam twój grunt?~- Bo jo wiem? - odparł chłop, chciwie
15 11|     gościniec.~- Ty, Ślimaku?~- Jo, dobrodzieju.~- Będzie jutro
16 11|      nieco życzliwszym tonem:~- Jo woma godom: moja wina! bo
17 11|         was samych uszkodził?~- Jo przecie do was nie zakładam
18 11|      wiecie, co zróbcie...~- Bo jo wiem? Skąd j o mogę wiedzieć?~-
19 11|             nalegał Grzyb.~- Bo jo wiem? - odparł Ślimak drapiąc
20 11| gospodarował na dwu ziemiach?~- Jo im wymienię - pochwycił
21 11|         mu pełny kieliszek.~- A jo ci mówię, bracie Ślimaku -
22 11|     odbudujesz własnej chałupy. Jo ci też z serca rad jestem