Rozdzial

 1 1 |   spada na dół, znowu idzie w górę i znowu spada coraz gwałtowniej
 2 2 |       opuścił matkę i szedł w górę rzeki, do jarów. Niekiedy
 3 2 |   jego zamiar. Łeb wyrzucił w górę i ostrym kłusem ruszył w
 4 2 | Wilhelma... I wskazał ręką na górę.~- Wilhelm nie dlatego nie
 5 2 |   podobał, że leźli het aż na górę, pod sosnę. Potem zleźli
 6 4 |     łagodnie wznosiła się pod górę. Ślimak szedł coraz wolniej,
 7 4 | strzelał cały dzień, choćby w górę, a prochu psiakość tyle
 8 6 |       tak jechali z góry, pod górę albo wąwozem, bo okolica
 9 6 |      Damy boją się jechać pod górę...~- Niech wysiądą, przeprowadzimy
10 6 |   rozbić - ? Jeszcze me przez górę przeciągli z saniami. ~-
11 6 |      i jęki wichru. Sanie pod górę posuwały się coraz wolniej,
12 7 |       a łakomią się na tę oto górę. Mówią, że będą na niej
13 7 |  śniadaniu poszedł Owczarz na górę orać ziemię pod kartofle,
14 8 |     ceny na wszystko poszły w górę. A gdy pytał chłopów i gospodyń,
15 8 |      mu sprzedacie bodajby tę górę z sosną, gdzie chce postawić
16 8 | rozwiał. Oto wznosi olbrzymią górę; lecz nim dosięgła szczytu,
17 8 |        ojcze!... żebyś ty był górę ogrodził płotem, nie utonęłoby
18 8 |     raz tej wiosny wbiegł pod górę, kiedym tam orał, to go
19 8 |      to, że prędko wleciał na górę i zmęczył się...~- Niceś
20 8 |    Ojcze, ojcze! żebyś ty był górę ogrodził płotem, nie utonęłoby
21 9 |    zebrawszy lejce podniósł w górę bat, a w tej samej chwili
22 10|     do wsi, tylko gościńcem w górę. Współczucie nędzarza dla