Rozdzial

 1 4 |          widok niemiłego panicza w Ślimaku zbudziła się poprzednia
 2 5 | uśmiechając się zagadnął:~- Pewno, Ślimaku, postawicie dziś dla całej
 3 6 |            warunki.~- No?...~- Wy, Ślimaku, oddacie mi najprzód te
 4 6 |            to: "Nie bądźcie głupi, Ślimaku! Gdzieżby pan gadał z wami
 5 8 |            zaczepił go szynkarz.~- Ślimaku - rzekł - zróbcie wy ze
 6 8 |     zmarnieli?...~- Co wy mówicie. Ślimaku?... - spytał bakałarz patrząc
 7 10|            i w Boga nie wierzycie, Ślimaku?... - spytał Żyd zza progu
 8 10|           na całe gardło:~- Macie, Ślimaku, podziękowanie za moją dziewuchę!...
 9 10|        znowu Zośka.~- Zmarniejeta, Ślimaku, choć was Niemce wzięły
10 10|          otworzył drzwi. ~_ To wy. Ślimaku? - rzekł zdziwiony, owijając
11 10|         starą Sobieską.~- Wstawaj, Ślimaku!... A dyć wasza umarła ..
12 10|          zalała... No, ruszta się, Ślimaku!... - mówiła baba szarpiąc
13 10|      pogrzebu... Upamiętajcie się. Ślimaku...~- Całuj mnie!... - wrzasnął
14 10|        razu poszedł do stajenki.~- Ślimaku!... Panie gospodarzu!...
15 10|          Co to państwu?... Co wam. Ślimaku?... Co gospodyni?...~- Umarła.~-
16 10|               A wy co tak leżycie, Ślimaku, przecie trzeba zrobić pogrzeb.~-
17 10|       Właściwie nawet nie myślał o Ślimaku, tylko wprost nie umiał
18 11|        wybiegł na gościniec.~- Ty, Ślimaku?~- Jo, dobrodzieju.~- Będzie
19 11|            ambicją!... Za to samo. Ślimaku, warciście łaski boskiej
20 11|              A jo ci mówię, bracie Ślimaku - odpowiedział Grzyb - że
21 11|          Zatem, życę tobie, bracie Ślimaku, szczęścia z nowej żony