Rozdzial

 1 3 |           idź we wodę; każą ci w ogień skoczyć, skacz w ogień.
 2 3 |         w ogień skoczyć, skacz w ogień. A jeżeli cię gospodyni
 3 3 |          Przecie jagły to czysty ogień...~Noc była tak ciemna,
 4 5 |        paliło u Skrzypa.~- A ona ogień podłożyła. Ślimak machnął
 5 5 |           w kominie dotlewał się ogień, wreszcie zgasł. Było już
 6 6 |         chacie Ślimaka już zgasł ogień na kominie i dzieci spały,
 7 6 |          Słyszę, rwetes okrutny, ogień palą jak w kuźni, masło
 8 8 |         gniewna, że deszcz zalał ogień na kominie, a Ślimak wyglądał
 9 8 | rozgniewana, że deszcz zalał jej ogień, odsunęła go mówiąc opryskliwie:~-
10 8 |        wyschnie.~- Magda, rozpal ogień!... - zawołała gospodyni -
11 8 |         ruchu. Na kominie płonął ogień, gospodyni z Magdą i Jędrkiem
12 10|         trudem na nowo rozpaliła ogień do wieczerzy.~- Widzisz!... -
13 10|            Idźcież, przeklęci, w ogień wieczny, zgotowany diabłu
14 10|             Idźcie, przeklęci, w ogień wieczny, zgotowany diabłu
15 10|             Idźcie, przeklęci, w ogień wieczny..."~- To se tu ostań -
16 10|        jeżeli śmierć, to i cóż?"~Ogień dogasał, Zośka umyła miskę
17 10|           okrywającego strzechę, ogień rozszerzał się powoli. Nawet
18 10|     pokazywać się w izbach dym i ogień. Wtedy dopiero Ślimak cofnął
19 10|          i zalewać pożar. Szli w ogień jak na tańce, śmiejąc się
20 10|      jego chałupę Pan Bóg zesłał ogień i gdzie by się podziała
21 11|          że kiedy zesłał Pan Bóg ogień, tom nareszcie uległ i z