Rozdzial

 1 2 |      co i sztukę utrzymywania nóg w strzemionach. Po chwili
 2 2 |       strachem schylać się do nóg dziedzicowi, zapłacić za
 3 3 |      dziewuchy - a upadnij do nóg gospodarzowi, bo rodzony
 4 3 |    wciąż szlochając upadła do nóg najprzód stryjowi, potem
 5 4 |   znowu chciał ukłonić się do nóg, ale został powstrzymany.~-
 6 4 |  ziemi, a nie mogąc dosięgnąć nóg dziedzica uścisnął sztachety;
 7 4 |    państwem, rzucić się im do nóg i błagać, ażeby mu choć
 8 5 |       na ziemię, aż do bosych nóg Zośki.~- Pali się!... pali
 9 6 |      nie wzięli się chłopy do nóg schylać panu, a jak pan
10 6 |     stąpanie nieprzeliczonych nóg i marsz całych kolumn. Oto
11 6 |      dźwięków muzyki, łoskotu nóg, krzyków prowadzącego tańce,
12 6 |    nie sprzedał, padnij mu do nóg i poty leź, poty go proś,
13 8 |       ciesząc się, że mu spod nóg wytryskują tęczowe snopy
14 9 |     Powiedz mu to i padnij do nóg, żeby ci lepszy obowiązek
15 9 | Zsunął się z progu i upadł do nóg Ślimakowi.~- Mam u was -
16 9 |   mrozu ani rąk otworzyć, oni nóg wyprostować, więc włożono
17 10| Zdawało mu się, że tu, u jego nóg, leżą ci, co mu konie ukradli;
18 10|     który siedzi w alkierzu u nóg żony, a drugim był Maciek
19 11|     futra i nagle upadł mu do nóg szlochając:~- Jaki ja biedny,
20 11|   Ślimak z rykiem upadł mu do nóg po raz drugi.~- Niechże
21 11|       i bił czołem w ziemię u nóg księdza, jak przed ołtarzem.