Rozdzial

 1 1 |           zaczął spoglądać na sień chałupy. Tam właśnie gospodyni tarła
 2 2 |            dla koni. A tej krowy z chałupy nie wypuszczę i kupię ją...~-
 3 6 | pięćdziesiąt rubli nie zapłacę ani chałupy dla szwagra nie zbuduję.~-
 4 6 |          myślał.~Było z wiorstę od chałupy, kiedy z daleka za sobą
 5 6 |         głowę, bo szybko wrócił do chałupy.~- Jagna! - zawołał otwierając
 6 7 |            prędko robią? Od nas, z chałupy, przecie bliżej do jarów
 7 7 |       oddał Owczarzowi i wrócił do chałupy zadumany.~- Wartki naród
 8 7 |            odegnać złe, żeby im do chałupy nie lazło. A że, zwyczajnie,
 9 7 |          piętnaście i wiedział, że chałupy nie można wyśpiewać, tylko
10 7 |         zawołał:~- Toś ty z tamtej chałupy, co za wodą?~- Jużci.~-
11 8 |      zmogło, że stanąwszy na progu chałupy szeptał: "Taki zostanę w
12 8 |           i jakby w odpowiedzi zza chałupy pokazało się słońce. Na
13 9 |          jednego razu przyniósł do chałupy elementarz i pokazał, co
14 9 |           poniedziałek przyszli do chałupy dwaj rzeźnicy z miasteczka.~
15 9 |         się przyszło wyprowadzać z chałupy, a już kiedy bym wyszedł
16 9 |         dołożyć za chytrość, ale z chałupy wyleciały tamte. Nawet Fryc
17 9 |            ducha weszli wszyscy do chałupy i zasiedli do jadła. Ale
18 9 |               Za śladem koło mojej chałupy nie ma co iść, bo ja już
19 10|           go opuścił.~Wróciwszy do chałupy, w pierwszej izbie nie zastał
20 10|          był to pożar jego własnej chałupy. Paliła się część dachu
21 11|          se nie odbudujesz własnej chałupy. Jo ci też z serca rad jestem