Rozdzial

 1 1 | milczeniu wysłuchał tego, co się stało. A że miał serce pełne litości,
 2 2 |       ręce, zdumiony tym, co się stało. Jakiś cudak, który zaczepiał
 3 2 |        chłop.~- Wiesz ty, co się stało?... - rzekła zadyszana gospodyni.~-
 4 2 |            Hej! hej!~Na gościńcu stało dwu ludzi. Jeden siwy, ogolony,
 5 3 |     wielką flaszkę wódki. Co się stało z wódką? - tego nie był
 6 3 |      gadać, kiedy ci się nic nie stało - przerwał chłop.~- Nic
 7 3 |    przerwał chłop.~- Nic się nie stało?... A kto uparł się płacić
 8 4 |   Wyjrzał na dziedziniec. Słońce stało wysoko i ziemia po nocnym
 9 4 |            mówiła - bo cosik się stało nowej krowie. Tak się tarza...~
10 5 |    ruchem otworzyła.~W sieni coś stało, ale nie Maciek; coś niewysokiego,
11 6 | zakupiono i jego, nieboraka, nie stało.~Czwarta para przeszła.~-
12 6 |        drzwi do pokoju, w którym stało kilka łóżek, w części posłanych,
13 8 |       bez to, że dworu u nas nie stało, chodzę jak dziad i proszę.
14 8 |          uderzył piorun.~- Słowo stało się ciałem... - szeptała
15 9 |     gdzież miał robić, kiedy nie stało dworu), siedział pod piecem,
16 9 |       tela... Chyba cosik mi się stało, bom jest chory...~I zatoczył
17 9 |             A dyć i temu coś się stało - odparł Ślimak - bo jest
18 9 |          kroków od niego.~Słońce stało wysoko, kiedy na plancie
19 11|        mi, bracie, co się z tobą stało - zaczął ksiądz. -Boć pamiętam,
20 11|     prawił dalej:~- Jak pana nie stało, urwały mi się dworskie