Rozdzial

 1 2 |            roboty. Ale przemógł się i powoli wyszedł na podwórko. W tabaczkowej
 2 3 |                ale oczy już obeschły. Powoli uspokoiła się i dla usprawiedliwienia
 3 3 |            chaty. Zbliżył się do niej powoli, jakby wahał się, i przez
 4 5 |            Spoglądano na komin, gdzie powoli dogotowywały się kartofle,
 5 6 |              tak - ładnie, ciągnij se powoli, włóż na ramię i do sani.
 6 6 |              Tak samo z drugim. Bierz powoli z wierzchu siąga, na ramię
 7 6 |          jedno...~Tak prawił Owczarz, powoli układając drzewo. Niekiedy
 8 6 | starozakonnego i dwu Niemców z Wólki, powoli opuściły się w dolinę, minęły
 9 6 |             nie ma być? - zapytał Żyd powoli.~- Oni teraz tańcują...~-
10 6 |           kupiec.~Dmuchnął na podpis, powoli złożył papier i na zakończenie
11 6 |            salę balową.~Kupiec zaczął powoli wciągać futro. Współcześnie,
12 7 |            opanował duszę chłopca, że powoli zapomniał o wszystkim. Zniknęły
13 8 |              drugim - cztery groby...~Powoli jednak przerwy między wałami
14 9 |               i czy go nie częstował?~Powoli i z trudnością, nic jednak
15 9 |            zawsze.~Maciek został sam, powoli gotując się do drogi. Ubrał
16 9 |             przypatrywać się zwłokom. Powoli jednak spojrzenie jej nabrało
17 10|          okrył ją kożuchem i dreszcze powoli przeszły. Na drugi dzień
18 10|            się wyjrzeć na podwórko...~Powoli strach go ominął. Chłop
19 10|        strzechę, ogień rozszerzał się powoli. Nawet w tej chwili można
20 10|          wprost ku zagrodzie Ślimaka, powoli, z worem na plecach, z kijem