Rozdzial

 1 2 |        nucąc coraz głośniej: "Oj da! da!..." -w miarę oddalania
 2 2 |          coraz głośniej: "Oj da! da!..." -w miarę oddalania
 3 2 |        może Jędrek, jak urośnie, da sobie inną radę, bo on chłopem
 4 3 |          mu Pan Jezus miłosierny da upamiętanie. Ino się nie
 5 6 |   miłosierny jest wszędzie i nie da nam zginąć. Nie płacz, bo
 6 7 |         kupno, to już dzisia nie da Niemcom rady. To skrzętny
 7 7 |    zataczała się na ławie.~- Nie da im rady?... - mówiła. -
 8 7 |    Nalejcie naparstek... Jak nie da on, to da radę Josel, a
 9 7 |   naparstek... Jak nie da on, to da radę Josel, a nie Josel,
10 8 |         go wielki strach, że nie da sobie rady, jak się wezmą
11 8 |           A siano?~- Zmokło, ale da Bóg pogodę, to wyschnie.~-
12 9 | spotkawszy bakałarza obiecał, że da mu pięć rubli, jak Jędrek
13 9 |       kolonistami rady sobie nie da. Ale sprzedajcie swoje grunta,
14 9 |         mszę wyśpiwa, a rady nie da. Skąd by ją wziął? Może
15 9 |         ściska swój kij... To im da!...~Ale złodzieje pomiarkowali
16 9 |          odparł Jasiek Grzyb. ~- Da Bóg, że przyjdzie - upierał
17 10|         ta inni dają znać.~- Kto da?... -krzyczała baba.-We
18 10|         nakarmiła Żyda. Niech mu da jasną lampę, jeżeli zechce
19 11|        dzieje. Teraz mi nikt nie da rady, boby go spotkało nieszczęście...
20 11|   gniewata?...~- Niechże wam Bóg da wszystko najlepsze, iżeście