Rozdzial

 1 1 |       spoglądać na sień chałupy. Tam właśnie gospodyni tarła dla trzody
 2 3 |             Prawda, Maćku, że tak by właśnie wypadało? - powtórzyła za
 3 4 |            czy nie wypuści w arendę?~Właśnie teraz przechodzili koło
 4 4 |         kościele - wtrącił Jędrek.~- Właśnie że prawdziwe. Kwitną zaś,
 5 4 |           dzieciom naszych parobków, właśnie ażeby je ośmielić do siebie,
 6 4 |             weźmie ode mnie zadatek. Właśnie dała mi moja dziesięć rubli,
 7 6 |            interes, ino gromadzki.~- Właśnie, że mój! - zawołał rozgniewany
 8 6 |          Grzyb.~- Taki, jak i mój.~- Właśnie, że nie taki... - upierał
 9 7 |        wdrapał się na wzgórze, gdzie właśnie potniał nad pługiem kulawy
10 7 |                Nie ruszimy stąd!..."~Właśnie gdy koloniści z worami kartofli
11 8 |         naszym - odrzekł, - O, teraz właśnie Treskow i Fabrycjusz kłócą
12 8 |           kulejąc wlókł się Owczarz. Właśnie wstępował na wzgórze, kiedy
13 9 |        medytował, wciąż medytował. I właśnie kiedy już był w drugiej
14 9 |          śpieszył się z badaniem, bo właśnie zapchany cybuszek przepychał
15 10|            byłby przysiągł, że teraz właśnie jest w stajni Owczarz z
16 10|       cygankiem karby i krzyże... o! właśnie te same. A tu skrzynia,
17 10|            otoczony blaskami słońca. Właśnie jak anioł Pański, którego
18 10| nieumiejętnych i radził wątpiącym. I właśnie kiedy dzięki postowi i modlitwie
19 10|          zawołał proboszcz. - Miałem właśnie posyłać do ciebie, bo zebrało