Rozdzial

 1 2|    dochodzili granicy zasianego pola, zrywało się przed nimi
 2 2|      Fryc, bądź cierpliwy. A te pola za gościńcem i tamie jary
 3 2|       Was, gospodarzu, dworskie pola ze wszystkich stron otaczają?~-
 4 4| wilgotny i wesoły. Przez tę noc pola gęściej zazieleniły się,
 5 4|     pańska, tak jak i wszystkie pola. Wskazał ręką na horyzont.~-
 6 4|        już rozciągały się tylko pola dworskie. Za nimi, niżej,
 7 5|        tacy sami przeszli przez pola z tykami, to zara na jesień
 8 6|    sprzedaje cale mienie: lasy, pola, wszystko?... Co najwyżej
 9 7|       na kształt śniegu bieliła pola i łąki, i szeptał: "Kiedy
10 7|  gorzałki i poszedł na dworskie pola.~Przez kilka dni widziano
11 7|      święconej, zatem na rogach pola wbijają se koły dębowe.
12 7|      Śpiewało i chodziło wzdłuż pola, potykając się na nierównym
13 7|   wszystkim. Zniknęły mu z oczu pola, Niemcy, stosy belek i kamieni:
14 8|         woda może rozlać się na pola, ale nam nic nie zrobi.~
15 8|   szczelin padały na zamroczone pola jakieś smutne blaski. Chwilami
16 8|       pędzili cwałem do domu. Z pola zgoniono bydło, kobiety
17 8|      uderzył w las. "Zbijcie te pola gradem!... Zmyjcie te góry
18 8|        rzucają się na góry i na pola: "Ha... ho!... ha-ho!..."
19 9|       konie mu wydadzą.~Ślady z pola skręciły na gościniec wiodący