Rozdzial

 1 2 |     grosza nie wydawszy. Boże miłosierny, cóż ja mam za zmartwienie
 2 2 |      zaraz, natychmiast. Jezu miłosierny, jaka to twarda kobieta!
 3 3 |   uczciwie; może mu Pan Jezus miłosierny da upamiętanie. Ino się
 4 3 |          Że też takim Pan Bóg miłosierny błogosławi - zauważył Ślimak. -
 5 4 |  niech se będzie, jak Pan Bóg miłosierny stworzył, a Kościół święty
 6 4 |        Tak postanowił Pan Bóg miłosierny, że na świecie musi być
 7 4 |      mówić pacierz, ażeby Bóg miłosierny zasłonił go od nienawiści
 8 6 | szepnął do sieroty. - Pan Bóg miłosierny jest wszędzie i nie da nam
 9 6 |     szlochała - kiedy Pan Bóg miłosierny pokarał mnie takim niedojdą
10 8 |       dodała po chwili-że Bóg miłosierny wszędzie jeden, ale zawdy
11 8 |     patrzajcie - utonął!... O miłosierny Boże, za cóżeś mnie tak
12 8 |   westchnął Ślimak. - Jak Bóg miłosierny zawoła kogo do siebie, nie
13 9 |    winienem twojej nędzy. Bóg miłosierny zagniewał się na nas i po
14 9 |   lepiej. A jak nam kiedy Bóg miłosierny dopomoże, to se wrócisz...~-
15 9 |     się samo odwróci. Pan Bóg miłosierny to jak ojciec: kiedy weźmie
16 10|     jak anioł Pański, którego miłosierny Ojciec zsyła ludziom w ostatniej
17 10|    pan i szlachcic, łaskawy i miłosierny, który jednak z byle kim
18 10|      głupoty, ale ona... Boże miłosierny, co też mi się snuje po
19 10|     zbawieniu zapominając, że miłosierny Ojciec nie rachuje liczby