Rozdzial

 1 4 |     nawet w zimie, kiedy na polu śnieg leży po kolana.~- Musi z
 2 6 |      śliskie, że uciekają z rąk; śnieg na ziemi robi się gładki
 3 6 |          na błękit niebieski, na śnieg zaróżowiony promieniami
 4 9 |          ich sylwetki schodzą na śnieg z czerwonego nieba. Jędrek
 5 9 |     chmury, a na ziemię to sypał śnieg, to ustawał; ale Maciek
 6 9 |    zważał, że robi się ciemno, a śnieg sypie coraz częściej i gęstszy.~
 7 9 |     zbłądzić. Ale zobaczył tylko śnieg, tu i owdzie popstrzony
 8 9 |      owdzie popstrzony krzakami. Śnieg na prawo, na lewo, śnieg
 9 9 |         Śnieg na prawo, na lewo, śnieg za nim, przed nim i pod
10 9 |     zorze. Nic, tylko ciemność i śnieg poplamiony czarnymi krzakami.~
11 9 |         i naganiał chmurę sypiąc śnieg drobny, lecz ostry, który
12 9 | złodziejów nie zostawię...~Ostry śnieg padał coraz gęściej i ubielił
13 9 |   otaczały go krzaki, więc nawet śnieg nie bardzo dokuczał. Na
14 9 |       mruczał.~W tym zagłębieniu śnieg już go nie dosięgał, a nawet
15 9 |   otworzyli bramę stajni i widać śnieg na dziedzińcu. Maciek tuli
16 9 |        ruszyły i Zośka upadła na śnieg; ale schwyciła się płozów
17 10|  wydobywać się płomienie i lizać śnieg na dachu. Obok budynku stała
18 10| Ślimakowi w szopie było gorąco i śnieg zaczął tajać na podwórku,