Rozdzial

 1 2 |  szeroką piersią i potężnymi ramionami. Miał twarz spokojną, wąsy
 2 2 |      oka na Magdę i wzruszył ramionami. Żwawość dziewczyny wyskakującej
 3 2 |   Ślimaka. ~Brodacz wzruszył ramionami i kazał jechać. Wózek potoczył
 4 3 |  paralusz tknął!~Opletli się ramionami, a Grochowski - zapłakał.~-
 5 4 |     odparł Jędrek wzruszając ramionami. - Ja bym ta nie chodził.~-
 6 4 | jesteś! - odparła wzruszając ramionami. - Kiedym zeszłej jesieni
 7 4 |      Chłop pokornie wzruszył ramionami.~- Pod tym warunkiem, żebyś
 8 5 |      rzekł Maciek wzruszając ramionami. - Ale zawdy żal mi jej
 9 6 |     uśmiechał się i wzruszał ramionami, a ona odpowiadała z westchnieniem:~-
10 7 |    kupili? Kobieta wzruszyła ramionami.~- To u was taki zwyczaj,
11 7 |      Ślimaka.~Chłop wzruszył ramionami.~- Żebyśmy mieli - odparł -
12 7 |     odparł Ślimak wzruszając ramionami. - Słyszałem, że parę razy
13 8 |     na męża. Ślimak wzruszył ramionami.~- Albo on nie chłop?~Owczarz
14 8 |      obejmują niewidzialnymi ramionami i, niby pieszcząc, gwałtem
15 8 |  zamiast odpowiedzi wzruszył ramionami.~- Więc daj trzcinę albo
16 9 |   gospodyni.~Ślimak wzruszył ramionami, niepewny, co odpowiedzieć.
17 10|     co?...~Szynkarz wzruszył ramionami i cofając się do drzwi odparł:~-