Rozdzial

 1 3 |     szczerszy od niego. A wy, kumie, nie skąpcie jej rzemienia,
 2 3 |    ułożył podłogę. Siadajcie, kumie, o tu, bliżej pieca, jakeście
 3 3 |    odezwał się. Ślimak:~- No, kumie sołtysie - powiedzcie ostatnie
 4 3 |    wyłamanym zębem.~- Do was, kumie - rzekł Ślimak nalewając
 5 3 | poruszył się na stołku.~- Mój kumie - rzekł - moi złoci, co
 6 3 |    zauważył Ślimak. - Pijcie, kumie.~- Za wasze zdrowie. Co
 7 3 |  nagle uderzył ręką w stół.~- Kumie sołtysie! - zawołał podniesionym
 8 3 |   siedzieli tuż przy sobie.~- Kumie... sołtysie... - mówił Ślimak
 9 6 |    Grzyba za rękę.~- Chodźta, kumie, do dom - rzekł. - Po co
10 6 |    jeszcze niepewną? Chodźta, kumie. Grzyb spojrzał na Josela
11 7 |  rzekł na pociechę:~- Wiecie, kumie, a może on, choćby omentra,
12 7 |      zamyślił się.~- Gadacie, kumie - rzekł - bo go nie znacie,
13 9 |       bywajta zdrowi. Jedźta, kumie Marcinie.~Kum Marcin zebrawszy
14 11|      moja wina! Ale też i wy, kumie (czego nie wymawiam), tęgoście
15 11|         Ja wam cosik poradzę, kumie - zaczął Grzyb zniżonym
16 11|  zwrócił się do Grzyba:~- No, kumie - mówił kłaniając się. -
17 11|    mówił kłaniając się. - No, kumie, przepijam ja do was, żebyśmy