Rozdzial

 1 1 |       jak okrągły stół, w środku którego stoi człowiek niby mucha
 2 6 |        na równinę wprost słońca, którego skośne promienie, odbite
 3 6 |      portret siwego senatora (do którego czasami się modlił) i rozdarty
 4 6 | szlachcica z podgoloną czupryną, którego chłopi nazywali potępieńcom,
 5 7 |   drapieżny.~Nic, nawet dębu, po którego stuletniej korze ześlizgiwały
 6 7 |          warto.~Był inny dąb, na którego zeschłej gałęzi powiesił
 7 7 |     wozów okrytych płótnem, spod którego wyglądały tu ludzkie głowy,
 8 7 |      nich jakby parkan, wewnątrz którego stoi bydło i konie, a zewnątrz
 9 7 |            Nalano jej naparstek, którego olbrzym nie powstydziłby
10 8 |         żal mu było zarobku, bez którego nie związałby końca z końcem
11 8 |        zapłaci za mnie karę, jak którego dnia nie dostawię furmanek?...
12 8 |          ręką na piersi. Ślimak, którego także trapiła obawa o plony,
13 9 |   wzburzony Fryc - może złapiemy którego.~- To se idźta - odpowiedział
14 9 |         on może zawiedzie nas do którego z kolonistów, a może do
15 10|        szwagier jedzie na koniu, którego nie może utrzymać. Spod
16 10|        znowu jakiś czas, w ciągu którego rozlegały się w obszernej
17 10|        Właśnie jak anioł Pański, którego miłosierny Ojciec zsyła