Rozdzial

 1 2 |        ludzie inaczej uszanowaliby człowieka. Tylko najgorzej z pieniędzmi
 2 3 |           i nie ucałował krowy jak człowieka.~- Musi, że ją kupię - mruknął
 3 4 |          nie zdejmował i patrzy na człowieka, jak ten zbój. W konopiach
 4 4 |        ujrzeli przy bramie młodego człowieka w żółtych kamaszach po kolana,
 5 6 |         wypisane na twarzy każdego człowieka, w smutnych oczach każdego
 6 6 |        kiedy rozgada, najstarszego człowieka zakasuje.~I czy gnój wywoził
 7 6 |    pomyślcie, czy jest sens prosić człowieka, ażeby dał sobie uciąć rękę
 8 7 |         rozmaitymi karami okładają człowieka...~Zakaszlał się, trochę
 9 9 |          dopatrzył ptaka, a w polu człowieka; chyba tu i owdzie po niemieckiej
10 9 |           zmacha. A potem znowu na człowieka zeszłe łaskę; byle ino cierpliwie
11 9 |        Fryc. - Ale u nas nie wolno człowieka kaleczyć... Jak posiedzi
12 9 |            chałupą zobaczył obcego człowieka w miejskim odzieniu. Miał
13 9 | pomyślawszy:~"Czy to raz padnie na człowieka słabość? Lepiej na taki
14 9 |   niewielkie wgłębienie, akurat na człowieka; ze wszystkich stron otaczały
15 10|        albo to raz bieda padnie na człowieka, a musi się nie dawać?~Uwaga
16 10|       Zośki; patrzył na nią jak na człowieka z tamtego świata.~- Skądżeś
17 11|        sobą śwargocą jak Żydy, a z człowieka ino se kpinkują. Przecie