Rozdzial

 1 4|           Pani wzniosła oczy do nieba.~- No, i zróbże co dla nich! -
 2 5|     grzało, że chmury uciekły z nieba gdzieś do lasów, a ziemia
 3 6| powietrze ranka i czuł, że tego nieba, śniegu i mrozu nie oddałby
 4 7|       wódz, ~Co Bóg go zesłał z nieba. ~Kto on? - pytasz się, ~
 5 7|       wódz, ~Co Bóg go zesłał z nieba...~Głęboką zadumę Ślimaka
 6 8|        dziesiątej znaczna część nieba, na północ od kolejowego
 7 8|      się już na większej części nieba, stopniowo zaćmiewały słońce.
 8 8|  odpowiedzi coś rozdarło się od nieba do ziemi i w rzekę uderzył
 9 8|        On nam urąga!..." Połowę nieba przeleciała błyskawica i
10 8|         w strumienie płynące od nieba do ziemi. Słońce zgasło,
11 8|      się we wszystkich punktach nieba.~W tej gromadce ludzi, o
12 9|    bardzo ciemnej nocy, kiedy z nieba padał deszcz ze śniegiem,
13 9|   schodzą na śnieg z czerwonego nieba. Jędrek z zadartą głową
14 9|   ziemię; żebyście wylecieli do nieba, on trafi i do nieba i poty
15 9|         do nieba, on trafi i do nieba i poty będzie milcząc stał
16 9|     sanek, z twarzą zwróconą do nieba, jak gdyby, skończywszy