Rozdzial

 1 4 |    chłopskiego dozoru."~Szlachcic milczał, ale wąsy mu się strasznie
 2 8 |       gniewu przygryzł wargi, ale milczał. Po chwili rzekł do Ślimaka:~-
 3 8 |     zapukał do niego.~Ale Stasiek milczał. Milczał, gdy zajechali
 4 8 |       niego.~Ale Stasiek milczał. Milczał, gdy zajechali przed kościół,
 5 8 |        pokropił go wodą święconą. Milczał, gdy odwieźli go na cmentarz
 6 8 |        trumną postawili na ziemi. Milczał, gdy własny ojciec pomagając
 7 8 |        żegnali go po raz ostatni. Milczał i wówczas, gdy ciężkie grudy
 8 9 |          to, pokażcie ino.~Ślimak milczał, aż musiał odezwać się Owczarz:~-
 9 9 |            gospodarzu!..."~Ślimak milczał. Wtedy krowina widząc, że
10 9 |       psuć losu dziewusze.~Ślimak milczał podziwiając rozum żony,
11 9 |          i zawołał; ale że Maciek milczał, więc dróżnik zbiegł z nasypu
12 10|     chwili.~Chłop spuścił głowę i milczał.~Pomimo silnego ratunku
13 10|      Ślimak kończył jeść, a wciąż milczał. Hamer jeszcze kilka razy
14 10|         Ślimaka słówko - parobek. Milczał jednak.~- Bo wasi gospodarze -
15 10|         się sprzedać grunt?~Chłop milczał.~- Może to i lepiej... Pewnie,
16 10| powiedzcie, do kogo pójść? Ślimak milczał, ale krowa znowu ryknęła.~-