Rozdzial

 1 1 |            narzekali oni zimą, że mało leży śniegu na życie, albo
 2 3 |      ogarnęła taka rzewność, że o mało nie objął za szyję i nie
 3 4 |      miałby mi żałować kęsa łąki? Mało on wreszcie ma tych łąk,
 4 4 |           się, że paszy będzie za mało, więc dopraszamy się łaski...~-
 5 5 |         co u nas zjedzą. Jędrek o mało się nie rozpłakał.~- Co
 6 6 |       brakiem woli.~Przez te dnie mało jadał, nic nie robił, gniewał
 7 7 |           końcu toczył się wózek, mało co większy od dziecinnego,
 8 7 |        tam źle. Ludzi dużo, ziemi mało, o zarobek trudno. A jeszcze
 9 8 |          bok konie tak prędko, że mało wozu nie wywrócił, i jeszcze
10 8 |      głosem. - Czy wam jeszcze za mało nieszczęścia?...Już zabiliśta
11 9 | przekonywał ich, że paszy mają za mało, a krów za dużo... Nie mówili
12 9 |         słuchając drgał z gniewu; mało fajki nie rzucił na ziemię.~-
13 9 |      bajdy pleciesz! - zawołał. - Mało to waszych sprzedało gospodarstwa
14 9 |     chustce, a za trzecim razem o mało nie podpaliła więzienia.
15 10|           że w pierwszej chwili o mało nie upadł, a następnie zaczął
16 11|       wódki i butelkę araku.~- Za mało, bracie! - ozwał się Grochowski. -