Rozdzial

 1 2 |  Ślimakowi wydawać dyspozycje, których sam sobie wydać nie umiał.
 2 3 | schował pod ławę swoje nogi, z których jedna była wykręcona, a
 3 5 |        grubym głosem piosenki, których nawet Maćkowi wstyd było.
 4 7 |        stosy leżących drzew, z których pośpiesznie obcinano gałęzie.
 5 7 |        parę godzin, po upływie których powróciły z wolna wozy ciężko
 6 7 |        popijając piwo, ale ci, których potrącił, chcieli go zbić.~
 7 8 |      to zbierał swoje kości, z których każda osobno trzymała się
 8 8 |    dworem i za tymi polami, po których niedawno chodził z pługiem,
 9 8 |        pagórków kupy gliny, na których uwijała się ze setka ludzi
10 8 |       w rozłożystych taczkach, których by nie uciągnął koń lada
11 9 |  Ślimaka wywróconymi oczyma, w których malował się żal i przestrach.~
12 9 |        kilku miesięcy (w ciągu których poznała parę nowych więzień)
13 9 |      pod opieką dwu chłopów, z których jeden niósł o niej pismo,
14 10|      rachunku osób i stworzeń, których mu zabrakło w domu, Ślimak
15 10|       kupa popiołów, spomiędzy których sterczą czarne, dymiące
16 10|     śniegiem i gołe drzewa, na których wrzeszczały gawrony - tak