Rozdzial

 1 2 |          a gdy Ślimak krzyknie: "Wio, dzieci!" - konie wprawdzie
 2 2 |        gniewny wrócił do koni.~- Wio, dzieci!... To ci świat
 3 2 |         zepsute w głowie, o, ma! Wio, dzieci! Niezadługo zabraknie
 4 2 |          będzie, co nie, to nie. Wio, dzieci!...~Zdawało mu się,
 5 2 |       kundlu, tak nie odziejesz. Wio, dzieci! Zawdy trzeba mu
 6 2 |     pomoże... Co to za krowa?... Wio, dzieci! Oj, żebym ja tak
 7 2 |      strony mieć zmartwienie!... Wio, dzieci!..,~Machnął batem,
 8 2 | nieszczęśliwy! - mruczał chłop. -Wio, dzieci!... Ile to groszy
 9 2 |        wydostanie nowy papierek! Wio, dzieci!... A tu jeszcze
10 6 |      choćbyś nie spała. Heta!... wio!...~Wjechali do lasu.~-
11 6 |       wóz przed laty.~- Heta!... wio!... - woła Maciek na konie.~
12 6 |          chłop przestał 'wołać: "wio!..." - i na drodze zaległa
13 6 |    dworze było coraz ciemniej.~- Wio!... - krzyknął Maciek.~Konie
14 6 |    poślizgnęły się na miejscu.~- Wio!... - powtórzył podpierając
15 10|      siadł do sanek i krzyknął: "wio!" -na konia. I jeszcze słyszał,