Rozdzial

 1 4 |       pańskie wziąłby sam, ale swego nie wypuściłby z garści.
 2 4 |       po francusku dziedzic do swego szwagra - oto masz chłopa.
 3 4 |   nasamprzód zasadzili na mnie swego szwagierka.~- Tego ślepaka?
 4 7 |         ale zawdy oni niepewni swego, bo jakoś nie widać, żeby
 5 8 | pewnością wybuduje go Gede dla swego siostrzeńca.~- To czemu
 6 9 |        to parch.~- Niemce mają swego cysorza - rzekł Ślimak.~-
 7 9 |     Wypełznął na czworakach ze swego barłogu na powietrze i jeszcze
 8 9 |    pojechali stępa. Jacy pewni swego, jacy bezpieczni! Ale owczarz
 9 9 |  złodziejów wstąpił po radę do swego sołtysa, Grochowski - poczęstował
10 10|       nie zgodzili na sprzedaż swego kawałka.~- Grzyb?... - powtórzył
11 10|    proboszcza, który nie lubił swego pomocnika. Aby zaś w jakikolwiek
12 11|          westchnął chłop. - Od swego przyjścia tutaj mordowały
13 11|    Grzyb potrząsnął ręką około swego ucha.~- Tak się mówi, że
14 11|   czuprynę Jaśka, który pomimo swego wzrostu i urody płakał jak