Rozdzial

 1 1 |   Zośka", znowu na pół roku. Ślimakowej wciąż zdawało się, że po
 2 2 |    do wody i stanął tuż obok Ślimakowej. Chłop już nie mruczał,
 3 2 |   jakby do paciorków na szyi Ślimakowej niewiasty, ona zaś machnęła
 4 2 |      Przesłał ręką pocałunek Ślimakowej i poprawiwszy się w strzemionach
 5 4 |      W chwilę po ich wyjściu Ślimakowej zrobiło się smutno; wybiegła
 6 5 |     wreszcie starszy zapytał Ślimakowej, co się należy?~- Niech
 7 5 |   macie? - pytał starszy pan Ślimakowej.~- Znajdzie się ze dwa garnce.~-
 8 6 |    po kościach, więc prosiła Ślimakowej o naparstek wódki. Dostawszy
 9 7 |  kobietę, i stanął obok wrót Ślimakowej zagrody. Tu wielki pies
10 9 | dawna uciekli. Więc kazawszy Ślimakowej włożyć do wózka garnuszek
11 10|   głowami mówiąc, że choroba Ślimakowej może jest zaraźliwa. Fryc
12 11|  drzwi nogą i zobaczył trupa Ślimakowej; Spojrzał w prawo - na barłogu
13 11|  piętnaście morgów, tu, przy Ślimakowej chudobie.~- Przecie to Hamerowe -
14 11|       zebrało się na pogrzeb Ślimakowej takie mnóstwo ludzi, jakiego