Rozdzial

 1 1 |      nam; ale za to nie ma do kogo gęby otworzyć, pustka wszelako
 2 3 |   sprzedać, nic nie pomoże. U kogo dziewucha, u tego i krowa,
 3 4 |     prędzej sam straci, niżby kogo miał skrzywdzić... Niczego
 4 6 |  Dawniej nie miał człowiek do kogo gęby otworzyć, a dziś nagada
 5 6 |      Jeszcze nie wiadomo, kto kogo wyforuje! - odparła gniewnie
 6 6 | będziemy kupowali paszę.~- Od kogo? Przecie gospodarze już
 7 8 |     Jak Bóg miłosierny zawoła kogo do siebie, nie zatrzyma
 8 9 | specjału upominając, aby lada kogo nie częstował i sam używał
 9 9 |      biedak nie miał nawet do kogo gęby otworzyć. Zjadł obiad
10 9 |   został samotny nie mając do kogo przemówić i - znowu przypomniała
11 10|      do głowy, więc nie mając kogo bić porwał siekierę i zaczął
12 10|  uśmiechał się nie wiadomo do kogo i medytował:~"No, sprzedam!...
13 10|    nieprzytomna kobieta. - Na kogo spojrzysz, rzucisz urok
14 10|      znać. Ino powiedzcie, do kogo pójść? Ślimak milczał, ale