Rozdzial

 1 2 | nieborak, a kwapi się zaczepiać kobiety. Mogłaby i moja, co prawda,
 2 5 |      buraki i kartofle, a stare kobiety zbierały ślaz na poty, kwiat
 3 5 |   pięcioro (bo tym razem były i kobiety) żnąc dosięgli szczytu wzgórza,
 4 5 |     Wiesz, Jagna - rzekł raz do kobiety - może by pojechać za panami
 5 6 |  parobcy, gospodarze i wiejskie kobiety, przypatrując się sylwetkom
 6 6 |       dla pochmurnych mężczyzn; kobiety wachlarzami zasłaniały zmęczone
 7 7 |         idzie po wodę do rzeki. Kobiety wynoszą spod płacht żelazne
 8 7 |         gruncie, kilku starych, kobiety i dzieci. Młodzi zaś cieśle
 9 8 |          Z pola zgoniono bydło, kobiety cofnęły się z ogrodów pod
10 10|    widać było piersi duże jak u kobiety, zarosłe gęstym włosem.~
11 10|     dzwonu, a w chatach pobożne kobiety zaczęły szeptać: "Anioł
12 10|     wierzył sobie. Wiedział, że kobiety zatrzymają go w salonie
13 10|       do jutra; zresztą zmarłej kobiety nie wskrzeszę..."~Ach, jak
14 11|  zawahał się.~- Jeszczem swojej kobiety nie pochował, a już z drugą