Rozdzial

 1 1 |           prawo i na lewo ciągną się dworskie łany w postaci wielkich
 2 2 |             Skądże by moje, kiedy to dworskie.~- No, tak - przerwał niecierpliwie
 3 2 |            stary. - Was, gospodarzu, dworskie pola ze wszystkich stron
 4 4 |        najpierwej, hę?...~- Jużci na dworskie.~- A na dworskie. Zaś ta
 5 4 |            Jużci na dworskie.~- A na dworskie. Zaś ta ziemia, co stoczy
 6 4 |          waszych gór spada ziemia na dworskie łąki -odpowiedział Jędrek.~-
 7 4 |      przydrożnych zasypane pączkami, dworskie kominy i dachy budynków.~
 8 4 |            rozciągały się tylko pola dworskie. Za nimi, niżej, leżała
 9 7 |    kolonistach, którzy nabyli grunta dworskie, a chcieli kupić jego ziemię.~-
10 7 |             koloniści, którzy kupili dworskie grunta.~- Oni albo i nie
11 7 |           szakrew, co mi tu nadziemy dworskie budynki i paszę, i szitko,
12 7 |              chałupę Ślimaków, to na dworskie budynki. Raz nawet zwrócili
13 7 | najmocniejszej gorzałki i poszedł na dworskie pola.~Przez kilka dni widziano
14 11|             nie stało, urwały mi się dworskie zarobki i jeszczem musiał