Rozdzial

 1 1 |   gorzej. A jak kiedy, Boże nie daj, całkiem zabraknie chleba
 2 2 |          jak często karmisz?... Daj Boże, raz na osiem lat!
 3 4 |       rubli - mówiła. - To panu daj do garści, a resztę odnieś
 4 4 | wypuszczam ci łąkę w dzierżawę. Daj mi swój zadatek, a jutro
 5 6 |           Myślę, czyby kto, nie daj Boże, umarł?... Zaglądam,
 6 6 |             A on szepnie: "Iii, daj mi dziś spokój z interesami,
 7 8 |        sen nie uciekł, mruczy: "Daj mi spokój!" - i śpi dalej,
 8 8 |        mówiąc opryskliwie:~- O, daj mi ta spokój! Akurat będę
 9 8 |         tu zostanie na ławie.~- Daj klucz do spichrza - rzekł
10 8 |         ci nie zrobię... Magda, daj wody!...~- Ma on dość wody -
11 8 |       kąt i podszedł do ławy.~- Daj mi gęsie pióro... - rzekł
12 8 |      wzruszył ramionami.~- Więc daj trzcinę albo jaką rurkę...~-
13 9 |         a jeżeli gdzie trafisz, daj mi zara znać. Do jutra powinieneś
14 10|          pali się izba!...~- O, daj mi ta spokój!... - odparła