Rozdzial

 1 4 |      dziedzica. Tajemniczy głos szeptał w nim czy poza nim, że gdyby
 2 4 |         Psie wiary, szlachta! - szeptał chłop zaciskając pięści -
 3 6 |       kręcił głową.~- No, no! - szeptał.~- Ja - mówił Josel - może
 4 6 |    Święta Boża Rodzicielko... - szeptał chłop.~Zdjął z sani siekierę
 5 6 | wielkich trudów.~- O la Boga! - szeptał zdumiony Maciek przypatrując
 6 6 |         orszaku i cichym głosem szeptał objaśnienia sierocie:~-
 7 6 |        dać duszy jego. Panie! - szeptał Owczarz. Ale wciąż trapiło
 8 7 |   śniegu bieliła pola i łąki, i szeptał: "Kiedy ranne wstają zorze."
 9 7 |       Może ona uroki rzuciła? - szeptał zatrwożony i - znowu myślał
10 8 |      stanąwszy na progu chałupy szeptał: "Taki zostanę w domu!..."
11 8 |       rzekł chłop i przez drogę szeptał pacierz. Niejasne przeczucie
12 11|      śmiałości."~Stał, myślał i szeptał:~- Musiało tęgo zmienić
13 11|        Boże, bądź miłościw... - szeptał ksiądz pasując się z nagabaniami