Rozdzial

 1 5 | Owczarz, to na okno, za którym słychać było plusk kropli deszczu,
 2 5 |        pali się!..." Krzyk jej słychać było za oknem, potem w ogródku,
 3 6 |       swoich tajemnic. Wówczas słychać z daleka stąpanie nieprzeliczonych
 4 6 |       oto rusza lewe skrzydło; słychać chrzęst śniegu, skrzypienie
 5 6 |        Taka cisza, że z daleka słychać było gniewny szum lasu,
 6 7 |     końcu już całkiem wyraźnie słychać było stukanie mnogich siekier
 7 7 |      mgłą czarny las majaczył, słychać było głos kościelnego dzwonu.
 8 7 |         nie było u nas jeszcze słychać.~- Bo wasze konie zamknięte -
 9 7 |   pochwalony - rzekł. - Cóż tu słychać?~- Jedno z drugim nic, na
10 8 |       spoczęła, a wówczas było słychać szum Białki, która wystąpiła
11 9 |      żal i przestrach.~W izbie słychać było płacz Magdy; gospodyni
12 9 |      siedzi na pieńku.~Oho!... słychać szepty... Już idą złodzieje.
13 11|   zrobił to samo. Przez chwilę słychać było szept pacierzy i ciche