Rozdzial

 1 6 |     błyszczały wysoko, jakby na niebie, i znowu nikły przy nieustannym
 2 6 |        co ino jest na ziemi i w niebie, a po śmierci bywali świętymi.
 3 6 |       Ojcze nasz, któryś jest w niebie... Nagle poza pagórkiem
 4 7 |       błyszczała jak klejnot na niebie, a na ziemi witały ją świergotem
 5 7 |         bieganina, robota, a na niebie słońce podnosi się coraz
 6 8 |   kurzawy, a rozwalające się po niebie chmury zaczęły głucho warczeć.~
 7 9 |    świętym, aż rozbiegną się po niebie i konie mu wydadzą.~Ślady
 8 9 |       Maciek nie czuł zimna; po niebie od czasu do czasu przelatywały
 9 9 |      wiatr rozegnał chmury i na niebie ukazał się skrawek księżyca.
10 9 | widniały wesoło ścielące się po niebie dymy tej wsi, gdzie była
11 10|             Łże Żyd, jak Bóg na niebie... - rzekł Ślimak czując,
12 10|      nie zobaczą...~Na pogodnym niebie zapalały się gwiazdy i księżyc
13 11|     Ciekawość - mruknął - czy w niebie bez noc gromnice palą, czy