Rozdzial

 1 2 |      włażą koniom pod kopyta, a jemu pod nogi albo zapychają
 2 2 |         niech ją bierze.~- Ale, jemu tam akurat dziewucha w głowie.
 3 4 |       prosił. Dzisiaj, gdy łąka jemu jest potrzebna, mogą targować
 4 7 |       jeszcze chce tak żyć, jak jemu się podoba, a nie tak, jak
 5 8 |         się dziwowisku, które i jemu wydawało się buntem przeciw
 6 8 |       Kobieta cofnęła się.~- Co jemu jest?.. - pytała z rosnącym
 7 8 |            Wody tam po pas, ale jemu wystarczyła...~- On wpadł!... -
 8 9 |     pewnie ze trzy razy...~- Ja jemu lepiej dałem - odparł zachmurzony
 9 9 |          mruknął Ślimak. - A ty jemu nic?~- Com mu miał zrobić? -
10 9 | sołdatem, on zawdy gadał: "Kudy jemu!..."~Ostatnia uwaga nieco
11 10|       nie śmiał tu wysyłać. Ale jemu żona dziś umarła i on ma