Rozdzial

 1 9 |    przechodzę do rana, boby m zmarzł.~Było jeszcze daleko do
 2 9 |    nie siądę - myślał - bobym zmarzł. Ale przysiąść można. Co
 3 9 | zabrano zwłoki. Ale że Maciek zmarzł, jak siedział, i nie można
 4 9 |     razu domyślił się, kto to zmarzł z dzieckiem, poznał Owczarza
 5 9 |       skarał!... Bodaj on tak zmarzł!... - krzyczała Zośka wyrywając
 6 10|       że się kurzy za wami... Zmarzł!... Cóż to on ode mnie w
 7 10|    cóż mi za to będzie, że on zmarzł!... -wykrzyknął Ślimak.~-
 8 10|   myśli.~"Cóżem winien, że on zmarzł?" - mruknął do siebie. W
 9 10|   Owczarz (ale nie tamten, co zmarzł, tylko jakiś nowy Owczarz),
10 10|     moją krzywdę? Nie to, żem zmarzł, bo zmarznąć może i pijak,