Rozdzial

 1 3 |       na głos surowy, choć go strach ogarniał. Milczenie.~- No...
 2 4 |     tam iść?~- Nie, bo czegoś strach...~- Czego ma być strach?
 3 4 |      strach...~- Czego ma być strach? Przecie we dworze ładnie! -
 4 7 |      boska! - szepnął chłop i strach go ścisnął na myśl o nieznanej
 5 8 |    znowu opanowywał go wielki strach, że nie da sobie rady, jak
 6 8 |       siebie, i przejmował go strach. Niekiedy zatykał uszy,
 7 9 |      co u nich robić. Zarazem strach go zdjął na myśl, że tak
 8 10|       niby dziwno, że go taki strach ogarnął.~- Gdzie... kiedy?... -
 9 10| wyjrzeć na podwórko...~Powoli strach go ominął. Chłop wyszedł
10 11|  Bogiem nic się nie skryje... Strach!... Bo jużci ludzie mu nie