Rozdzial

 1 6 |     między przednimi kłonicami sanek i tak jechali z góry, pod
 2 6 |        łeb, na szyję, aż dwoje sanek obok siebie. W każdych siedział
 3 6 |     chwilę dopędziło ich dwoje sanek. W pierwszych siedział jeden
 4 9 |         i wziął się do naprawy sanek. Niewiele było przy nich
 5 9 | pożegnali się. Obcy pobiegł do sanek, a Owczarz zatkał swoją
 6 9 |    głową opartą o tylną poręcz sanek, z twarzą zwróconą do nieba,
 7 9 |       i zaciął konie, sam obok sanek idąc piechotą i nie bardzo
 8 10|   potem usłyszał, jak siadł do sanek i krzyknął: "wio!" -na konia.
 9 10|   gankiem odzywały się dzwonki sanek przypominając księdzu, że
10 11|    naprawdę ciągnie chłopca do sanek.~Odchodzący zatrzymali się.