Rozdzial

1 3 |        obie w podartych butach. Zresztą, po co miał się rozpierać,
2 4 |    awantur o szkody w sianie, a zresztą jest to na j uczciwszy chłop
3 4 |       wrzasnął chłopak, któremu zresztą już od paru godzin zdawało
4 6 | ściskając go mocniej za rękę. - Zresztą, słuchaj - dodał ciszej -
5 7 |       były im na nic potrzebne. Zresztą tułało się między ludźmi
6 7 |     odparł jeden z kolonistów. -Zresztą złodzieje rachowali na to,
7 9 |         na podwórku więziennym. Zresztą było jej wszystko jedno.~
8 10|    wyjechać... Mróz otrzeźwi... Zresztą cały wieczór będę grał w
9 10|      przecie wytrzyma do jutra; zresztą zmarłej kobiety nie wskrzeszę..."~