Rozdzial

1 2 | spoglądał na żonę.~Jakkolwiek dawno wzdychał do trzeciej krowy,
2 3 |       gada, jako Grzybowi już dawno obiecał krowę. Ślimak począł
3 3 |    moja, ino Magdy, a kobieta dawno mi głowę suszyła, że cudzej
4 4 |       Gdybyś ty mnie słuchał, dawno już sprzedalibyśmy tę nudną
5 5 |          Ja - rzekł Ślimak.~- Dawno tu mieszkasz?~- Od dziecka.~-
6 7 |     się bryczka, a w niej dwu dawno znanych Ślimakowi Niemców:
7 10|     po wodę do rzeki. Tak już dawno nie robił nic podobnego,