Scena

 1 1 |      kole która stanie.~ ~PALLAS~Ten, co z zawrotnych szczytów~
 2 1 |          Nie poradzą! - Zwycięża ten, kto z nami:~patrzaj, my
 3 2 |    pożarny;~tak, jak rozpali się ten lud cmentarny;~tak świeże
 4 2 |  harmonie w muzyce przestworów~i ten Bóg, objawiony w kształcie
 5 2 |    całuję, przepraszam. -~JOANNA~Ten tam oddalony~posąg - coraz
 6 2 |    śpiewny.~A dla kogo ty nucisz ten serdeczny żal - ?~No, generał -
 7 2 |          milczenia,~a będzie tam ten potwor gospodarczy -~ten
 8 2 |         ten potwor gospodarczy -~ten zatruje mu krew, przeźre
 9 3 |         mnie dziś żonę,~więc się ten płomień w licach trwali;~
10 4 |         Był omdlały.~JOANNA~A to ten - był pijany -~ ~(Słychać
11 4 |            Cha cha cha. - A on - ten z posągu?~Uciekł takoj? -
12 4 |         moja bólem~się pełni, za ten czyn spełniony -~że to są
13 5 |     Spójrz Wasza Miłość, fotel - ten tam.~1 SATYR~Chłopicki!~
14 5 |      stronach scenki)~(tworząc w ten sposób szpaler)~(dla mającego
15 5 |        się klejnotom).~MEFISTO~W ten oto sposób człowiek wpada~
16 6 |          tam ostało.~Dopokąd Bóg ten wrót mych strzeże,~dostępu
17 6 |            wyzwolin mnie,~bo mię ten ciężar łzawy gnie.~Ja nie
18 6 |      zerwane!~Śmierć kosi! Przez ten dom dąży!~Zbudź się ludom
19 7 |      jedynego tego jestem dumną.~Ten głos mój posłyszał tajemny~
20 7 |      WYSOCKI~Gdzie szedł?~PALLAS~Ten poszedł do Arsenału.~Co
21 7 |   sądzisz, że ciebie nie ogarnie~ten lot orłów,~którychem ja
22 7 |    pochylona nad trupem Makrota)~Ten mój.~KERA~(pochylona nad
23 7 | pochylona nad trupem Potockiego)~Ten mój.~KERA~(pochylona nad
24 7 |       nad trupem młodego Gendra)~Ten mój.~KERA~(przypadła nad
25 8 |         w ofierze.~JOANNA~Jesteś ten, któremu ja w dani~miłość
26 8 |         miłość moją przynoszę,~i ten, w którego wierzę.~ARES~(
27 8 |           Kiedyś przyjdzie znowu ten czas,~gdy Pallas wezwie
28 9 |          duch - ty mój wróg;~nie ten ci mój - co tobie Bóg.~Jakoż
29 9 |          jakoż mnie pchnął los w ten bój,~gdym chciał boju powstrzymać
30 9 |   POTOCKI~Patrzę jeszcze w świat ten, jak zanika,~i wraz tracę
31 9 |        zwieje,~tak ty spadł, jak ten okwit, co mdleje.~I z ojcem,
32 9 |           pośród uroków.~Rzucamy ten kraj mętów i mroków~i dusze
33 9 |      Któż to może? - Kto to jest ten Bóg,~co posiada nieśmiertelną
34 9 |          wieczystą noc.~PALLAS~A ten młody?~GENDRE~Mój syn -
35 9 |    słucha?~To bracia moi? - dusz ten lud?~We wodny zapatrzeni
36 10|         się zbliżył)~Słyszysz ty ten szum liści i w liści pogwarze