Scena

 1 1|   kryje go po oczy;~biegnie - drzwi pchnął do sali;~dobył szpady -
 2 1|        oni już go poznali;~do drzwi się cisną: chór młodzieży;~
 3 2|     SALON W BELWEDERZE~(Dwoje drzwi z prawej. Dwoje drzwi z
 4 2|   Dwoje drzwi z prawej. Dwoje drzwi z lewej.~W głębi potrójne
 5 2|      kart.~(wypycha Kurutę za drzwi)~(został sam)~(puka do drzwi
 6 2|  drzwi)~(został sam)~(puka do drzwi na lewo)~(z tychże drzwi
 7 2|      drzwi na lewo)~(z tychże drzwi wychodzi:)~JOANNA~(podeszła
 8 2|      KSIĄŻĘ~(zamyka wszystkie drzwi)~(idzie do biurka)~Od samego
 9 2|   otwiera z kluczów wszystkie drzwi)~(przenosi ją do innych
10 4|   KAMERDYNER FRIEZE~(wpada ze drzwi w głębi)~Trzeba Księcia
11 4|     po ziemi przez salon)~(do drzwi w głębi)~(gdzie znikają).~
12 4|    tam już pobiegli - my w te drzwi - bacz pilnie,~byśmy jak
13 4|    drzwiach u przodu z lewej)~Drzwi zaparte.~NABIELAK~Poszarpnij.~
14 4|     SPRZYSIĘŻENI~(wbiegają ze drzwi w głębi z lewej)~(przebiegają
15 4|       sili.~NABIELAK~Kolbą we drzwi - uderzaj!~GOSZCZYŃSKI~Już
16 4|       Któż jest na progu - ?~(Drzwi się roztwierajq)~(pada przez
17 4|       ocalę rycerzy.~Przez te drzwi!~(wskazuje drzwi sypialni).~
18 4|     Przez te drzwi!~(wskazuje drzwi sypialni).~NABIELAK~Więc
19 5|      na widowni otwierają się drzwi z ulicy do parteru)~(wysoko
20 6|    piętrze. Z lewej dwa okna.~Drzwi w głębi, wiodące do sieni.
21 6|    wiodące do sieni. Z prawej drzwi do pokoju obok. ~Ściany
22 6|     Tuż za nim przez uchylone drzwi wchodzi:)~HERMES~(przystaje
23 6| wchodzi:)~HERMES~(przystaje u drzwi).~BRONIKOWSKI~Wiesz, co
24 6|     Tam -~(wskazuje na boczne drzwi z lewej)~Tam mój ojciec
25 6|   godzina.~HERMES~(wchodzi we drzwi z prawej)~(do pokoiku ojca
26 6|   poczyna bić dziewiątą).~(Ze drzwi z prawej)~(wychodzi:)~HERMES~(
27 6|      odwraca się)~(spostrzega drzwi otwarte)~Ha! Co to - !?
28 6|       ojciec!!! -~(w kierunku drzwi)~Ojca mego cień!~SIOSTRA~(
29 6|      cień!~SIOSTRA~(wskazując drzwi pokoiku)~(niepewne cicho)~
30 6|       śmiałam,~lecz uchyliłam drzwi na chwilę.~Odeszłam odeń
31 6|     odeń tylko tyle,~co was u drzwi słuchałam.~Prot właśnie
32 6|       do Boga.~(Przez otwarte drzwi z korytarza wpada:)~~PROT,
33 8|   podwoje!~BOGINIE~(otwierają drzwi główne pałacu)~(w głębi
34 8|  Zapamiętajcie słowa.~(zamyka drzwi pałacu kluczem).~DZIECI