Scena

 1 1 |       jest?!~PALLAS~Satyry~bawią go śpiewem i grą~na teatrze.~
 2 1 |   skrzydła nad nim sprząż,~unieś go i skryj w Arsenale.~NIKE
 3 1 |      bieży,~płaszcz wielki kryje go po oczy;~biegnie - drzwi
 4 1 |        płaszcza odkrył - oni już go poznali;~do drzwi się cisną:
 5 1 |       się zjawia~i słowem-ogniem go zaprawia,~i słowem-ogniem
 6 1 |        zaprawia,~i słowem-ogniem go porywa,~płonąca wiedźma
 7 2 |       cha cha.~W. KSIĄŻĘ~(pchnął go)~Precz! - czego ty się zaśmiał,
 8 2 |        JOANNA~Może.~W. KSIĄŻĘ~Ja go każę zrzucić z konia!~JOANNA~
 9 2 |               W. KSIĄŻĘ~Wysadzić go każę.~JOANNA~Ech. -~W. KSIĄŻĘ~
10 2 |     działam - sekret.~KURUTA~Daj go katu - -~ ~(szepce W. Księciu)~(
11 3 |        GŁOS~Co powiesz, jakbyśmy go porwali - ?~l GŁOS~Co powiesz,
12 4 |         chodzi.~GENDRE~Najlepiej go ocenisz ty, książęcy złodziej.~
13 4 |     Księcia półubranego)~(wlecze go po ziemi przez salon)~(do
14 4 |         czerny.~Ha - a! - Wywlec go precz!~LOKAJE~(wynoszą ciała
15 5 |         cię i spiekł raka,~jakby go nagle kto lontem~podżegł,
16 5 |         to uliczny wrzask - aleć go słuchać lubię~z daleka tak,
17 5 |          się zachwieje - ja mocą go postawię.~NIKE NAPOLEONIDÓW~
18 6 |             LELEWEL~Głos zbudzić go nie zdoła.~Duch jego odszedł
19 6 |         za nim)~(i przesłaniając go ręką w gwałtownym ruchu)~(
20 7 |          PALLAS~(włócznią uderza go po głowie)~Zapamiętaj się
21 7 | przybocznym na służbie.~Zabijcie go!~(rzuca się na młodego Gendra)~
22 9 |         poznał syna)~(przygarnia go ku sobie)~O, syn mój, poznaję
23 9 |        złotym wawrzynu;~położy-ć go dłoń Boska w dań.~Upadłeś
24 9 |          sercem niegodnym~u łona go tulę na skon.~PALLAS~Kto
25 9 |      złuda - to podstęp mój,~bym go miała dla mnie po niewoli.~
26 9 |         w gnuśności legł.~Zbudzi go straszny świt.~Pokąd go
27 9 |          go straszny świt.~Pokąd go duch wasz strzegł,~Amorów
28 10| generałowi Krasińskiemu)~(chwyta go za guz munduru na piersi)~(
29 10|     polski.~(wskazuje)~Ot, wiodą go straże.~WALERIAN ŁUKASIŃSKI~(
30 10|    nadeszła,~ta chwila, w której go wiodą;~choć skuty w kajdany,~