Scena

  1 1  |         kozłach bębny, dwa moździerze~i kopczyk kul, i szpada.~Podziemiu
  2 1  |             moździerze~i kopczyk kul, i szpada.~Podziemiu prysną
  3 1  |               lewa;~jej pierwszy głos i rola.~Ze spiżu czerwony
  4 1  |              ciążące podźwiga ramiona~i spisę wbija do ziemi.~I
  5 1  |               i spisę wbija do ziemi.~I głosem zawoła, aż gromem
  6 1  |           świat zeszli taborem~wszerz i wzdłuż.~Gdy gasły gwiazdy
  7 1  |         znakiem,~na Egidy złoto, kość i spiż;~zaklinam przez Noc
  8 1  |              sam! Do mnie! Do mnie!~ ~I otóż lecą ku niej, lecą~
  9 1  |       Olbrzymów pchnął w głąb Tartaru~i włada w państwie chmurnym
 10 1  |        chmurnym błękitów,~skąd gromem i błyskiem spada,~przeze mnie
 11 1  |             sług!~CHÓR~Ares!! mój pan i bóg!!~PALLAS~Oto Ares, zwolony
 12 1  |              z Olimpu bram~jako burza~i opadł nad miastem sam,~a
 13 1  |              a teraz przelatuje konny~i krzyczy, i podjudza, i podburza.~
 14 1  |           przelatuje konny~i krzyczy, i podjudza, i podburza.~CHÓR~
 15 1  |          konny~i krzyczy, i podjudza, i podburza.~CHÓR~Powalim męże
 16 1  |           podburza.~CHÓR~Powalim męże i poranim!~PALLAS~Lećcie za
 17 1  |              z Carem! - -~Powołane są i wysłane~Kery, sine dajmony,~
 18 1  |         polotnych fałdów tors odkrywa~i pierś na ciele wpółprzegiętem.~
 19 1  |          PALLAS~Oni tam wlecą gromadą~i pochwycą Książęcia w półśnie.~
 20 1  |     małoduszna!~Niechaj podejmą oręże~i idą walczyć, jak Bogi!~Olimpu
 21 1  |            wieńca!~PALLAS~Więc nie! - i bez ciebie poradzą.~NIKE
 22 1  |         dopełnić muszę.~Kajdany zejmę i pokruszę!~NIKE NAPOLEONIDÓW~
 23 1  |            gdy widmem zatrwożę duszę,~i najmocniejszy pada.~NIKE
 24 1  |            cudzymże chcą orać zagonie~i cudze plony kraść - ?~Lepiejże
 25 1  |                PALLAS~Wołane w skrach i dymie,~w mgławicy Napoleonidów.~
 26 1  |             Napoleonidów.~On pierwszy i on jedyny.~CHÓR~Jakie jego
 27 1  |    NAPOLEONIDÓW~Czyny!!~Mnie jego daj i zwól;~pożądaniem jemu krew
 28 1  |               Satyry~bawią go śpiewem i grą~na teatrze.~NIKE NAPOLEONIDÓW~
 29 1  |          skruszę liry,~przy nim stanę i w oczy popatrzę,~i krzyknę:
 30 1  |              stanę i w oczy popatrzę,~i krzyknę: w mieście bój!!~
 31 1  |              nad nim sprząż,~unieś go i skryj w Arsenale.~NIKE NAPOLEONIDÓW~
 32 1  |              Jest mój.~PALLAS~Chwytaj i wiąż!~NIKE SPOD CHERONEI~
 33 1  |               CHERONEI~Posępna weszła i cmentarna~i wiew przynosi
 34 1  |            Posępna weszła i cmentarna~i wiew przynosi grobów, blada,~
 35 1  |               przynosi grobów, blada,~i wieńce niesie choinowe,~
 36 1  |               wieńce niesie choinowe,~i ciska - ręce składa -~to
 37 1  |               je tragicznie nad głowę~i jakby wieszczka rozpowiada~
 38 1  |        gromada~przystanęła przycichła i bada.~ ~NIKE SPOD CHERONEI~
 39 1  |               przystanęłam w ogrodzie~i rwałam -~NIKE SPOD SALAMINY~
 40 1  |    NAPOLEONIDÓW~Chcę wawrzynu wieńców i dębu.~Jakoż zwycięstwo się
 41 1  |             zawieruchę~nad ogrodem; - i liście opadły;~ogrody puste
 42 1  |           liście opadły;~ogrody puste i głuche,~a gałązki zmartwiałe
 43 1  |          głuche,~a gałązki zmartwiałe i kruche;~ni ptaków świergoty
 44 1  |       CHERONEI~Uprzołek suchy jaśminu~i perły owocu, jako łzy~duże -~
 45 1  |                oto je stopą podepcę -~i w pierwszym ogniu spalę.~
 46 1  |               Wstaną-li to pieśniarze i ślepce~lirni - czy męże,
 47 1  |             CHERONEI~Wzrośli w mękach i trudzie.~CHÓR~Jacyż ludzie?!~
 48 1  |        CHERONEI~Na urwiskach jałowiec i sosna,~przygięta wichrem,
 49 1  |            Krzew zwarzył wicher ostry~i szron bieluchny mży.~Laurów
 50 1  |          drogę.~Widziałam Maciejowice~i ległą zakłutą brać.~Na bój,
 51 1  |              PALLAS~Ujrzycie bohatery i karły,~i wojenniki, i gachy,~
 52 1  |            Ujrzycie bohatery i karły,~i wojenniki, i gachy,~i dumne,
 53 1  |        bohatery i karły,~i wojenniki, i gachy,~i dumne, pychą pojęte,~
 54 1  |          karły,~i wojenniki, i gachy,~i dumne, pychą pojęte,~i podle,
 55 1  |                i dumne, pychą pojęte,~i podle, jako gad liche,~i
 56 1  |              i podle, jako gad liche,~i wyniosłe, i groźne, i ciche,~
 57 1  |           jako gad liche,~i wyniosłe, i groźne, i ciche,~i zbrodnicze,
 58 1  |          liche,~i wyniosłe, i groźne, i ciche,~i zbrodnicze, i jako
 59 1  |          wyniosłe, i groźne, i ciche,~i zbrodnicze, i jako cud:
 60 1  |                i ciche,~i zbrodnicze, i jako cud: święte. -~Leć!
 61 1  |             świetlnej w cień wstępuje~i kęs przystaje, czatująca. -~
 62 1  |               przystaje, czatująca. -~I tejże chwili samej wpada~
 63 1  |               do sali;~dobył szpady - i tą koło zatoczy;~płaszcza
 64 1  |           Niech każdy za giwer bierze~i ustawia się w szeregu, w
 65 1  |             zrywamy obronę,~co gardła i ręce porze,~i święcim noże!!!~
 66 1  |               co gardła i ręce porze,~i święcim noże!!!~Śmierć przywłaszczycielom,~
 67 1  |             obrony:~śle wolność ludom i stanom!~Czas pomsty za bezprawie,~
 68 1  |              za krew,~za lata niewoli i nędz,~za widma, upiory jędz,~
 69 1  |            nim Dziewa znów się zjawia~i słowem-ogniem go zaprawia,~
 70 1  |            słowem-ogniem go zaprawia,~i słowem-ogniem go porywa,~
 71 1  |              PALLAS~Niech płoną grody i miasta!!~Do broni, do broni,
 72 1  |        błyskawice w mym ręku się palą~i gwiazdy w mym ręku gasną.~
 73 1  |          wstanie skrzydlatym orlikiem~i wzięci w śmiertelnym śpiewie.~
 74 1  |                PALLAS~Wam dana potęga i moc!~WYSOCKI~Wskrześnijcie,
 75 1  |            tego tarczy uderzę obuchem~i męce przekażę wiecznej.~
 76 1  |          opodal przedmiejskich kopców~i to jest umówiony znak.~Iluż
 77 1  |        zazdrosnyś-że jego udziału,~że i on sławę równą posiędzie - ?~
 78 1  |               z uniwersytetu studenty~i literaci.~Tym trza dać broń~
 79 1  |           literaci.~Tym trza dać broń~i drogę do pałacu pokazać;~
 80 1  |             pokazać;~dwóch przydzielę i sam ich wyznaczę;~oni mają
 81 1  |           żółte rabaty;~białe spodnie i białe kamasze.~Na giwerach
 82 1  |               na piersi kolanem sieść~i łamać kości.~PALLAS~Będziesz
 83 1  |            PALLAS~Gwiazda wam wzeszła i świeci!~WYSOCKI~Bóstwo przed
 84 2  |             Dwa się szwadrony zerwały~i pędzą...~JOANNA~(wychodzi).~
 85 2  |              gdy płomień drugi uderzy~i trzeci i czwarty wstanie,~
 86 2  |         płomień drugi uderzy~i trzeci i czwarty wstanie,~i tak te
 87 2  |             trzeci i czwarty wstanie,~i tak te czarne otchłanie~
 88 2  |           Zarudzki,~porwać dziewkę? - i chcieć być Moskwie Carem
 89 2  |          Carem skoczyć?~KURUTA~Choćby i carski brat -~W. KSIĄŻĘ~
 90 2  |               jemu w pierś - ubroczyć~i chresty wziąć - ty zbladł?~
 91 2  |               samego rana~zwlekałem - i wczoraj cały dzień, i pozawczora,~
 92 2  |                 i wczoraj cały dzień, i pozawczora,~aże do chwili
 93 2  |            znaczyła się pora~dla mnie i ich godzina ta.~(uderza
 94 2  |                 W. KSIĄŻĘ~Cara brata.~I nominacja.~JOANNA~Na zbawcę!~
 95 2  |               ogniu cały...~W. KSIĄŻĘ~I we krwi się zjawię,~i albo
 96 2  |          KSIĄŻĘ~I we krwi się zjawię,~i albo los podejmę i Polskę
 97 2  |            zjawię,~i albo los podejmę i Polskę wybawię,~i będę czymś -
 98 2  |             podejmę i Polskę wybawię,~i będę czymś - nie błaznem,
 99 2  |         Malczaj!~JOANNA~Ty łasisz się i klniesz - -~W. KSIĄŻĘ~Słuchaj -
100 2  |       lodowcowe kry,~przebojem wzdłuż i wszerz! Co? Napoleonidzi~
101 2  |               Car by żywcem pasy darł i żywcem piekł,~zazdrosny
102 2  |           Cara;~ja będę Polski król - i ze mną twoja wiara.~Wot
103 2  |          świetle, w twych oczach skry i żar, i zorza.~A chciałabyś
104 2  |              twych oczach skry i żar, i zorza.~A chciałabyś ty -
105 2  |     ukradziona,~ty z twoim rysem dumy i bladością lica,~ty u mnie
106 2  |               ja był ugrzęzły w nędzy i rozpuście,~padlec - ale
107 2  |        poruszył się)~Może to być - to i cóż? Myśl moja w trudzie.~
108 2  |         jakieś smugi odbite na wodzie~i cień koło posągu.~W. KSIĄŻĘ~
109 2  |       rozumiem siebie.~Widzę wielkość i drżę...~JOANNA~Krocie iskrzących
110 2  |         harmonie w muzyce przestworów~i ten Bóg, objawiony w kształcie
111 2  |           masz idejami duszę zadumaną~i ludzi tam dostrzegasz, gdzie
112 2  |               Tak duszy oczyma~patrzę i wdzięczna jestem...~W. KSIĄŻĘ~
113 2  |             hrabi,~który ma sowi mózg i ma sentyment babi. -~Otoczony
114 2  |             uporczywie wbija~w oczy - i ciągnie ku sobie urokiem.~
115 2  |            jest - ?~W. KSIĄŻĘ~Ty dumą i pychą~karmiona duszo - patrz -
116 2  |              szydzę;~będziesz pieścić i tulić, hołubić i wołać,~
117 2  |              pieścić i tulić, hołubić i wołać,~cha cha - co będziesz
118 2  |                gdyby ogień, płomienie i skry~ogarnęły twą twarz -
119 2  |             Przeklina - może -~ciebie i mnie. -~W. KSIĄŻĘ~Daj ust -~
120 2  | zmartwychwstaną.~Nie od dziś to czuję i wiem,~i pragnę, chcę i drżę -
121 2  |              od dziś to czuję i wiem,~i pragnę, chcę i drżę - ty
122 2  |          czuję i wiem,~i pragnę, chcę i drżę - ty mój -~ty zadmiesz
123 2  |        sercach ogień wre.~Tam czekają i rwą się już. - -~W. KSIĄŻĘ~
124 2  |              miłość moja, mnie zabiła i zatruła,~ty z nóg mnie powaliła. -~
125 2  |         będzie syt,~czort, anioł, Boh i Car - - - a serce - cyt
126 2  |                cha cha - dziś mundury i gwiazdy -~a Książę gwiazdę
127 2  |             ja tu widzę podłość, brud i męt,~a za grobem ja widzę
128 2  |               leciałby ty jak wichr - i jaka Laura~rozkochana by
129 2  |                  KURUTA~(wszedł cicho i szepce)~Majeste - nadbiegł
130 2  |            kto chowa utajone w duchu,~i z tym straszydłem pójdzie
131 2  |              mu krew, przeźre rdzenia~i wejdzie, wpełznie jad w
132 2  |              na piersi,~aż przytłoczy i zaprze w noc. -~KURUTA~Tak
133 2  |           najszczersi -~daj rękę - no i gęby daj - a wypleć bajkę,~
134 2  |         MAKROT~Niewygodnie.~W. KSIĄŻĘ~I cóż tam knują - ?~MAKROT~
135 2  |          KSIĄŻĘ~Jak na Sanszo-Pansie.~I dużo ich się schodzi?~MAKROT~
136 2  |          gromada.~To zależy. -~KURUTA~I gdzież to?~MAKROT~Kto przyjdzie,
137 2  |         MAKROT~Kto przyjdzie, to gada~i można stan umysłu w dyjalogu
138 2  |          muszę dla dzieci - mam serce i czuję.~W. KSIĄŻĘ~I gdzież
139 2  |              serce i czuję.~W. KSIĄŻĘ~I gdzież to - ?~MAKROT~Rzecz
140 2  |          słowy szkaradnymi.~W. KSIĄŻĘ~I ty podły przychodzisz obrzucać
141 2  |            donos noszą.~W. KSIĄŻĘ~Co? I cóż? - Co przyniosłeś -
142 2  |              słuchu,~przy tym brudzie i wstydzie; - no, ja z tego
143 2  |         MAKROT~"Pojednał się z bratem~i że to jest udane - że jest
144 2  |                że jest list od Cara -~i że trzeba dziś jeszcze" -
145 2  |            dziś - coś ma pojawić.~No, i wiadomo co - gdzie - to
146 2  |          zwanej, żałoby.~Wtedy ja idę i śpiew intonuję~razem wspólnie
147 2  |             osób, które tam klęczą. - I tak na trop spisku~wpadam
148 2  |             idą między żywych duchy -~i razem się bratają.~KURUTA~(
149 2  |               W. KSIĄŻĘ~Milcz.~KURUTA~I zamach stanu.~Słyszałem
150 2  |             carską żłopać przyszli tu i tu chłeptali,~duszę wy moją
151 2  |              szpon; - piekła szatani,~i wlekli w noc. - - -~ ~(wypędza
152 2  |               iskier bucha.~Cisza - - i coraz noc - - i pustość
153 2  |             Cisza - - i coraz noc - - i pustość głucha.~(dzwoni)~
154 3  |               drzewach jakaś arfa gra~i ogród jęczy tłumem mar.~
155 3  |             wszystko bić w łeb,~w łeb i na odlew z obu stron.~GOSZCZYŃSKI~
156 3  |         Gałązki obsiadł lśniący szron~i coraz gęstsze smugi mgły.~
157 3  |         równie jako my,~w oczekiwaniu i lęku.~3 GŁOS~Idą mgły.~GOSZCZYŃSKI~
158 3  |            daje nam.~NA BIELAK~On wie i czuje~to, co czujemy my.~
159 3  |             księżyc cień rzucił liści~i cień liści przemknął po
160 3  |             wzrokiem.~NABIELAK~On wie i czuje.~GOSZCZYŃSKI~Patrz -
161 3  |            jakom płakała lubej straty~i skargi wodziłam żałosna.~
162 3  |           wiedzie do podziemu,~idziem i płaczem obie.~DEMETER~Pocałuj
163 3  |              się smutkiem lice mroczy~i całun biały cię otula,~a
164 3  |             oto się już tajemnie palę~i oto już tajemnie płonę,~
165 3  |             trwali;~przetom spłoniona i rumiana,~żem, matko, mocno
166 3  |                matko, mocno zakochana~i tobie wyznać muszę.~DEMETER~
167 3  |          Muszę do czasu tam być sługą~i muszę jemu żoną.~DEMETER~
168 3  |               rodzoną~być tobie wolną i dziewiczą~niż tam w podziemiu
169 3  |            łzami mówi prawie;~a z ócz i czoła to zgadywać,~że jakąś
170 3  |              Na ustach palec położyła~i tak do matki swej mówiła:~ ~
171 3  |          ustroiłam się w żywe kwiecie~i biegłam do cię w śpiewie,
172 3  |              cię za żonę Orkus bierze~i za Styg wiedzie, ku otchłani,~
173 3  |        otchłani,~gdzie będziesz włada i pani.~KORA~O matko, Hymen
174 3  |          Sługom na czoła wieńce włoży~i śpiew zanuci pochodowy,~
175 3  |        pierwsze wichry powioną,~wrócę i żywot zacznę nowy.~DEMETER~
176 3  |             owocu się bierze~nasienie i skrzętnie kryje;~tam przechowują
177 3  |               to każde kwiatem odżyje~i owoców urodzi mnogo.~DEMETER~
178 3  |           gdzie stróżką ziarn być mam~i zgarnąć wszystek płód.~Rzeczy
179 3  |            tych coraz nowy rośnie pęd~i wzejdą, i będą rodziły.~
180 3  |             nowy rośnie pęd~i wzejdą, i będą rodziły.~Tam wszelki
181 3  |             wszelki żywot ma swój byt~i czeka, aż dlań błyśnie świt,~
182 3  |          czeka, aż dlań błyśnie świt,~i czeka, aż dlań przyjdzie
183 3  |          Poznaję miłość twą przeklętą~i moc, i słowa twe wróżebne.~
184 3  |           miłość twą przeklętą~i moc, i słowa twe wróżebne.~KORA~
185 3  |            pochodnie!!~(Wchodzi Hymen i jego orszak z pochodniami
186 3  |             jego orszak z pochodniami i muzyką i otaczają Korę).~
187 3  |         orszak z pochodniami i muzyką i otaczają Korę).~KORA~Z tajemnic
188 3  |         śmierć tych użyźnia nowe pędy~i życie nowe sieje wszędy.~
189 3  |             Gdy więzy śmierci skruszę~i zieleń pędów nowych rzucę~
190 3  |            muzyką weselną otacza Korę i uprowadza)~(do podziemu).~
191 3  |         Patrzaj, drga we wichrze liść~i drzewa grają szumem.~A przyniosłeś
192 3  |             jeszcze płacz twój słyszę~i słuchem gonię w głuchą ciszę,~
193 3  |         słuchem gonię w głuchą ciszę,~i zapłakana żalem dzwonię,~
194 3  |              zapłakana żalem dzwonię,~i w skardze słucham własnych
195 3  |               twe dla mnie nie migocą~i jeden dzień za drugim spłynie,~
196 3  |              dzień za drugim spłynie,~i noc za nocą spadnie,~a ciebie
197 3  |               czujna wszelkim skargom i żalom; ty, co obecna jesteś,
198 3  |          samotnych strzeżesz pustkowi i drogom rozstajnym stróżujesz.
199 3  |             Córkę mi wydarto, porwano i uwięziono; straciłam ją
200 3  |               sprzed oczu, pięknolicą i młodzieńczą. Gdzie jest,
201 3  |            zanikła, zatraciłam pamięć i nie wiem, i przeto ciebie
202 3  |         zatraciłam pamięć i nie wiem, i przeto ciebie wzywam, leć,
203 3  |            odgadujesz tajemnice bogów i ludzi przywodzisz do utraty
204 3  |          przywodzisz do utraty rozumu i do szału, leć ty i świeć
205 3  |             rozumu i do szału, leć ty i świeć dwojgiem świateł głowni
206 3  |             świateł głowni płonących, i odnaleź córkę moją najmilszą.~(
207 3  |           Dalej! wy, kroczące w mroku i chmurą otoczone ciemną.
208 3  |          życie~w pełni świeżości kras~i uwiedzione w noc i grób,~
209 3  |               kras~i uwiedzione w noc i grób,~i uwiedzione na rozdroża
210 3  |              uwiedzione w noc i grób,~i uwiedzione na rozdroża i
211 3  |              i uwiedzione na rozdroża i łęgi zapadłe.~Patrzajcie,
212 3  |             widzicie umarłe,~powiędłe i zgasłe, i zbladle;~ziemia
213 3  |            umarłe,~powiędłe i zgasłe, i zbladle;~ziemia się stalą
214 3  |        obnażone z szat,~zdeptany owoc i kwiat.~Hej, wy Eumenidy
215 3  |              Zburzona spokojność chat~i cichość małżeńskiego łoża.~
216 3  |         obłędzie krwią poją się ciała~i duch się świetli zbrodniami,~
217 3  |             Już zapalają swoje żagwie~i nagle w blasku łun czerwonym~
218 3  |     pomszczone.~Wojna, wojna, wam żer i wasza obiata!~Na świat,
219 3  |            Upadajcie ludziom na pierś i kark~i ssajcie ze serca
220 3  |               ludziom na pierś i kark~i ssajcie ze serca krew,~niech
221 3  |                Wężami przegońcie park~i dalej, dalej i dalej,~lotami
222 3  |        przegońcie park~i dalej, dalej i dalej,~lotami sięgnijcie
223 4  |          Patrz - by nie było późno. - I cóż wiesz nowego?~LUBOWIDZKI~
224 4  |            Wiem dla siebie.~GENDRE~To i schowaj sobie.~LUBOWIDZKI~
225 4  |              moja śmierć szalę zaważy~i napiętnuje was piętnem siepaczy - ?~
226 4  |             dzisiaj my jesteśmy sądem i my sędzię,~a wam się znaczy
227 4  |     GOSZCZYŃSKI~Już klucz przekręcony~i zasuwka zapadła - osób kilka
228 4  |             Judyta.~JOANNA~Ja Polka - i jeżeli Bóg miłość rozpali,~
229 4  |          miłość rozpali,~to ja kocham i bronię, choć dwór mój się
230 4  |          LOKAJE~(wynoszą ciała Gendra i Lubowidzkiego).~JOANNA~Zawiążcie
231 4  |                 koń jego parska~pianą i wyrzuca mnie krew na koszulę.~
232 4  |               wyjął dzisiaj miecz - - i będę klął!~SZWADRON WOJSKA~(
233 4  |           dame.~Je deviens Polonais - i chcę bić, jak cham.~KURUTA~(
234 4  |                jest - otoczył domek - i sprowadził działa.~W. KSIĄŻĘ~(
235 5  |               zajęte przytwierdzaniem i umocowywaniem kulis. Aktorzy
236 5  |               klął do diabłów trzysta~i szlify w złości rwał.~Ty
237 5  |           złości rwał.~Ty na to wejdź i chrząknij tak:~(chrząka)~
238 5  |                Na scenie: mieszczanie i mieszczanki)~(przechadzają
239 5  |           Cesarzewicz dostojny~skakał i pienił się w złości,~i szlify
240 5  |         skakał i pienił się w złości,~i szlify komuś zerwał sobaka,~
241 5  |           szlify komuś zerwał sobaka,~i nogami w błocie podeptał.~
242 5  |             nogami w błocie podeptał.~I stała się cisza taka...~
243 5  |              patrzysz opodal spokojny~i tyś chrząknął.~CHŁOPICKI.~(
244 5  |     Chłopickiego).~3 SATYR~Poznał cię i spiekł raka,~jakby go nagle
245 5  |         podżegł, pod nosem coś bąknął~i pognał precz.~Skończona
246 5  |              kostiumach gwardzistów)~(i ustawiają się rzędem po
247 5  |             scenie w płaszczu wielkim i cylindrze)~(ubrany i upozowany
248 5  |          wielkim i cylindrze)~(ubrany i upozowany a la Chłopicki)~(
249 5  |            upozowany a la Chłopicki)~(i chrząka).~1 SATYR~(udający
250 5  |               do innego Satyra)~Pójdź i ty maskę wdziej!~(Tymczasem
251 5  |               scenie: studenci pijani i jeszcze pijacy)~(siedzą
252 5  |               la - la la, ho!~MEFISTO I FAUST~(wchodzą wpośród).~
253 5  |                 FAUST~(otwiera kasetę i przypatruje się klejnotom).~
254 5  |                dzień zemsty przyszedł i dzień kar!!~2 SATYR~Nie
255 5  |               się za kulisami).~FAUST i MEFISTO~(wchodzą).~FAUST~(
256 5  |               na ławie okna).~MEFISTO i FAUST~(ukrywają się za krzewami).~
257 5  |           otwiera)~(wydobywa klejnoty i przymierza)~(śpiewa)~Klejnociki,
258 5  |              moi-meme fleuri:~KUDLICZ i SATYRY~(śpiewają)~"Polonais,
259 5  |               Wojny przez miasto goni~i powołuje braci!!~~(zstępuje
260 5  |             przy Chłopickim)~Wstań ty i głosem gromu uderz ponad
261 5  |           ponad męże!~W imieniu twoim i glosie zwyciężę!~CHŁOPICKI~(
262 5  |            kilku żołnierzy z giwerami i nasadzonymi bajonetami).~
263 5  |          SATYR~Dziwo weszło wśród was i zawrzasło!~2 SATYR~Chcą
264 5  |               zamkną tej sali podwoje~i niech dawny porządek zajmie
265 5  |               stąd!~(wydziera im liry i tłucze).~l SATYR~Uciekajmy,
266 5  |               dłońmi przesłonić twarz i słuchać,~jak tam podziemne
267 5  |               wulkany poczną wybuchać~i bić płomieniem w górę. -~
268 5  |          ciebie naród wodzem wybierze~i miłość całą swą w tym jednym
269 5  |            Orły w mój rydwan wprzęgnę~i kędy zechcę - sięgnę.~NIKE
270 5  |              dyjadem twój złoty~zedrę i wezmę sam.~NIKE NAPOLEONIDÓW~
271 5  |             mną.~CHŁOPICKI~Przebiegły i skrzydłami zatrzęsły nade
272 5  |              twoje czyny.~Wymienię ci i wskażę~tryumfu górne szlaki,~
273 5  |             karty wyrzucone,~to bitwy i pozycje stracone.~Chcesz -
274 5  |               niedaleka.~Rzucaj kartę i bierz!~CHŁOPICKI~(rzuca
275 5  |           Zwycięstwo w obozie Księcia~i Książę obezwładniony?!~CHŁOPICKI~(
276 6  |            lampa, przyrządy pisarskie i rysownicze, blachy i rylce,
277 6  |        pisarskie i rysownicze, blachy i rylce, medale,monety).~LELEWEL
278 6  |      stolikiem)~(w ręku trzyma monetę i szkło zwiększające)~Czyja
279 6  |            kochany? - - biegiem pędem~i ledwom dopadł rogu Freta.~(
280 6  |            Podchorążowie już powstali~i wzięli Księcia lub zabili.~
281 6  |           zabili.~Rząd trzeba złożyć, i tej chwili.~LELEWEL~Co mówisz?! -
282 6  |               będę mojej duszy kalał,~i tom pamięci ojca winien,~
283 6  |            mnie skazał dziś w odstawę~i innym w ręce daje Sprawę,~
284 6  |          obliczem - - ?~Ja tu biegłem i wbiegłem zdyszany,~bom sądził,
285 6  |             widzę, Hermes nagi~wszedł i u wrót tych z wężem czeka,~
286 6  |             na dzisiaj we mnie zmarło~i łzy.... ściskają....~BRONIKOWSKI~(
287 6  |                usiada)~(bierze monetę i szkło zwiększające)~Bolesław -
288 6  |                 ale który - ?~Napis - i rycerz na koniku -~z mieczem
289 6  |          rycerz na koniku -~z mieczem i tarczą - gwiazda z boku.~
290 6  |            czekaj - jestem marny cień~i zgasnę, skoro błyśnie świt.~
291 6  |           Bierz jeno żywą szybką myśl~i gotuj Czyn, i sposób Czyn~
292 6  |             szybką myśl~i gotuj Czyn, i sposób Czyn~spólnością,
293 6  |             nieznany mężom życia bieg~i niezgadniony kresny czas,~
294 6  |              gdy się obudzą żądza mas~i pędem rwie, i naprzód rwie~
295 6  |               żądza mas~i pędem rwie, i naprzód rwie~spólnością
296 6  |              na elizejskie ciche gaje~i wzrok się myli, oczy lsną~
297 6  |             wzrok się myli, oczy lsną~i ledwie syna cię poznają,~
298 6  |            krew - mój ojciec kona tam~i ja w ustawnym żalu łez.~
299 6  |        Lelewel wraca).~SIOSTRA~(wraca i zatrzymuje się w progu pokoiku)~
300 6  |              z miasta)~(słowa mu giną i martwieją na widok brata
301 6  |              martwieją na widok brata i siostry)~(stojących bez
302 6  |         CHERONEI~(wbiega tuz za nim)~(i przesłaniając go ręką w
303 6  |              róże!!~Mrą wasi wrogowie~i waszych świętości stróże~
304 6  |              Śmierć tobie wzięła trud~i ciężar, co ciąży.~Zbrój
305 6  |              męczarni ducha!~Tam krew i zawierucha!! - - -~Czyż
306 7  |            głos mój posłyszał tajemny~i z nocy korzysta ciemnej,~
307 7  |              z nocy korzysta ciemnej,~i w boczną wiedzie ulicę~swój
308 7  |               jedynie~dobędę Arsenału~i zamknę dla Księcia miasto.~
309 7  |            niewiastą.~Wtedy pójdę doń i Słowem zbudzę.~STANISŁAW
310 7  |                 klęka).~PODCHORĄŻOWIE i BELWEDERCZYCY~(stoją nieporuszeni).~
311 7  |             żądają.~Czyliś ty znaczny i możny?~Jakążeś ty znaczony
312 7  |               przelewali krew~marnie?~I ty sądzisz, że ciebie nie
313 7  |         usłuchał komendy Potockiego)~(i stoi odwrócony).~POTOCKI~
314 7  |               TŁUM~(odbiera mu pałasz i tamie).~MŁODY GENDRE~Ojcze! -
315 7  |                 przewracają na ziemię i wleką)~Niech wisi w górze!~
316 7  |            trupem Makrota)~Wyssaj ból~i tul, i pieść, i tul.~KERA~(
317 7  |            Makrota)~Wyssaj ból~i tul, i pieść, i tul.~KERA~(nad
318 7  |            Wyssaj ból~i tul, i pieść, i tul.~KERA~(nad trupem Potockiego)~
319 8  |           kolumnadą).~(Zwiędłe krzewy i cyprysy).~ ~BOGINIE ZWYCIĘSTWA~(
320 8  |           kąpieli krwawej~odrodzą się i poczną żyć.~ARES~Zdejmijcie
321 8  |         jagody.~Łuk dłonią ujął złoty~i złotą strzałę waży.~Onże
322 8  |               żeć tyle przydała urody~i lice dziwem okrasiła?~EROS~(
323 8  |         ubraną w wielki welon biały)~(i suknię białą w gwiazdy).~
324 8  |       Afrodite,~przydałać godną świtę~i przykazuje kochanka.~JOANNA~
325 8  |          poddanka,~Erosa moc poznałam~i uwiedziona wojny znakiem,~
326 8  |             mieczów igrzysko wstałam,~i jestem oto tu z orszakiem.~
327 8  |                JOANNA~Przez wstyd mój i hańby pożyte~ty pomścisz
328 8  |               twego rydwanu zaprzęgnę~i wszystkie zlękłe dosięgnę.~
329 8  |                ciebie kocham.~W nędzy i lęku się gięłam,~że w nocach
330 8  |               trumna,~poza mną Śmierć i lęk.~Weselny słyszę zgiełk
331 8  |            lęk.~Weselny słyszę zgiełk i szum.~ARES~Uderzać mieczami
332 8  |             rozkosz ocali~z mąk ducha i ducha bolu.~O ty, któryś
333 8  |             Powstaniem za jego głosem~i mnogie zapory pogniem.~On
334 8  |       zdobyłeś tajemną.~Byłam bolesną i ciemną,~serce pojmałeś z
335 8  |             jeśliżem rzekł,~żem pobił i zwyciężył bojem - ?~JOANNA~
336 8  |      niepokoju,~bo walczył wzajem mąż i brat,~a nie wiem, jaki walki
337 8  |            nie wiem, jaki walki bieg,~i nie znam jeszcze krwawych
338 8  |            wzdęło się miasto~krzykiem i wojny wrzaskiem.~Otoczęć
339 8  |             latmi zerdzałe wrzeciądze~i czas upłynął mnogi,~jak
340 8  |               Pobrałem zastępy tłumne~i podeptałem dumne.~JOANNA~
341 8  |                o tobie, miłosna pani,~i dar twój biorę w ofierze.~
342 8  |           dani~miłość moją przynoszę,~i ten, w którego wierzę.~ARES~(
343 8  |              ARES~Już nie.~Cóż drżysz i szlochasz w męce?~JOANNA~
344 8  |              światła przed nami gasną~i droga staje się ciemna - ?~
345 8  |      płomieniące,~dziw w oczach twych i głębie,~przetom zlękła jako
346 8  |           przetom zlękła jako gołębie~i nogi pode mną drżące.~KORA~
347 8  |        straciłam na jesiennym wichrze~i na jesiennym chłodzie;~fala
348 8  |             wieki ożywię idące.~Wieki i lata, co przyjdą,~żyć będą
349 8  |       będziecie wolni!~Co złego w was i co marne,~to jako plewy
350 8  |               co marne,~to jako plewy i ziele złe zgarnę;~co chwastu
351 8  |             co chwastu na waszej roli~i co szkodzi wam, i co was
352 8  |         waszej roli~i co szkodzi wam, i co was boli,~to ukoję -
353 8  |   Przejdziecie jeszcze niejedną nędzę~i niejedną przebolicie próbę.~
354 8  |              zgubę -~ja ich powołam - i jak plewo zmiotę!~I w ziarnach
355 8  |         powołam - i jak plewo zmiotę!~I w ziarnach tu - na dnie -
356 8  |           cnotę!~Za czas znów wrócę - i jeszcze razy wiele~przyjdę -
357 8  |           Wiosna, z gwiazdą na czele,~i żywot dam - tlejący w zgliszcz
358 8  |             Krwią pola a role użyźnię~i synów z krwi tej dam - kiedyś -
359 8  |                Rządzę tu gospodarnie.~I zapęd, i siłę skryję,~przechowam
360 8  |              tu gospodarnie.~I zapęd, i siłę skryję,~przechowam
361 8  |                przechowam lata długie~i kiedyś ich - - - - użyję!!~(
362 8  |         gestem)~(każe przejść Aresowi i Joannie).~ARES i JOANNA~(
363 8  |              Aresowi i Joannie).~ARES i JOANNA~(idą do wnętrza pałacu)~(
364 8  |           czas,~gdy Pallas wezwie was~i zwycięski dług wam zapłaci.~
365 9  |              oni, co dzieła tworzyli.~I tej nocy, gdy jesień się
366 9  |              drzew suchych przeźroczu~i w tym dziwnym odblasku księżyca~
367 9  |       odblasku księżyca~sterczą rujny i w gruzach świątynie.~O północy,
368 9  |             polegli, przyszli gromadą~i na stopniach na podium przysiedli,~
369 9  |              Własny zabijał mnie brat~i własny syn złorzeczył.~Przekleństwem
370 9  |               chciał boju powstrzymać i ognie;~czylim wiedział,
371 9  |        wiedział, że zapęd mnie pognie~i połamie jak zbroję skruszałą,~
372 9  |               będzie ojcu towarzyszem~i w uścisk obejmie szyję,~
373 9  |               w uścisk obejmie szyję,~i pocałowaniem zmyje~z mych
374 9  |              z mych ust słowa trwogi, i lęki~wyżenie precz i wypije - ?~
375 9  |          trwogi, i lęki~wyżenie precz i wypije - ?~O dziecię, o
376 9  |              w świat ten, jak zanika,~i wraz tracę z myśli, co się
377 9  |          stało;~coraz giną moje czyny i błędy,~jeno spokojność dziwna
378 9  |         przewiny?~Za broń wzięły ojce i syny~i na się wzajem godziły~
379 9  |               broń wzięły ojce i syny~i na się wzajem godziły~w
380 9  |         walczyli?~Zali sprawiedliwość i sąd~śmiertelnym nie największy
381 9  |           pamięć zapłacze,~twoją dumę i wolę junacką?~Zapłakałby
382 9  |              wolę junacką?~Zapłakałby i sam Car, Kozacze,~że ty
383 9  |         wmieszał się w tę bójkę lacką~i padł pierwszy, jako podcięty
384 9  |         jabłoń, gdy w płatkach okwita~i ostrzejsze powieją nań zwieje,~
385 9  |             jak ten okwit, co mdleje.~I z ojcem, przy ojcowej piersi,~
386 9  |              cudze na twarz mą upadły~i przez to lica syna twojego
387 9  |             pobladły,~bo trwogą zjęty i strachem,~że te łzy zaciążą
388 9  |              mieli walczyć,~gdy okręt i łódź ich tonie;~widno ognie
389 9  |           łódź ich tonie;~widno ognie i żar wrzał w ich łonie.~A
390 9  |           byłem pośród nich przeklęty~i miecz mój, i moja dola,~
391 9  |           nich przeklęty~i miecz mój, i moja dola,~i szedłem z tą
392 9  |               miecz mój, i moja dola,~i szedłem z tą klątwą do pola,~
393 9  |          szedłem z tą klątwą do pola,~i padłem jako kłos zżęty.~
394 9  |             ojce,~gdzie wszyscy równi i bliscy,~i ci górni, i wyniośli,
395 9  |               wszyscy równi i bliscy,~i ci górni, i wyniośli, i
396 9  |           równi i bliscy,~i ci górni, i wyniośli, i niscy,~kędy
397 9  |               i ci górni, i wyniośli, i niscy,~kędy będziem rówieśni
398 9  |                Rzucamy ten kraj mętów i mroków~i dusze oczyścim
399 9  |               ten kraj mętów i mroków~i dusze oczyścim winni,~i
400 9  |               i dusze oczyścim winni,~i będziem za łaską Bożą,~jako
401 9  |            łaską Bożą,~jako są czyści i niewinni,~gdy przeminie
402 9  |                ojcze, dla wielu ohydą~i iż nienawidzili mnie.~Więc,
403 9  |             że teraz idą~razem ze mną i z nami, kędy przeznaczenie,~
404 9  |              to mnie ściska ból serce i duszę,~i dumę moją dawną,~
405 9  |             ściska ból serce i duszę,~i dumę moją dawną,~i dawną
406 9  |             duszę,~i dumę moją dawną,~i dawną pychę marną kruszę,~
407 9  |             dawną pychę marną kruszę,~i chciałbym uzyskać przebaczenie.~
408 9  |               przegonić precz ciemnie i mgły~i sprowadzić pogodą
409 9  |        przegonić precz ciemnie i mgły~i sprowadzić pogodą kwietne
410 9  |        sprowadzić pogodą kwietne sny,~i powieść nas w jasność i
411 9  |               i powieść nas w jasność i światłość dróg?~GENDRE~O
412 9  |              ciebie pchnęły ku czemu,~i duszę skalały młodą.~Teraz
413 9  |         powiodą~w noc jeszcze większą i groźną.~O, czujesz, jak
414 9  |            mrozy,~jeno łzy te bratnie i siostrzane;~tych straszną,
415 9  |             rana wskroś duszę dojmuje~i jakby ukaźne łozy,~zabija,
416 9  |            gońce?~Ostała przy nas noc i pustość strachu.~PALLAS~(
417 9  |             chwilę Ares będzie z nami~i wszystko ponurzy we krwi.~
418 9  |          wiesz, ze Zews z ciebie drwi~i zapęd twój lwi~za czas się
419 9  |               Przybył tu poseł gończy~i wężownicą potrząsał,~i cały
420 9  |         gończy~i wężownicą potrząsał,~i cały świat, co się dąsał,~
421 9  |            się dąsał,~ujął w spokój - i skon zapowiedział,~a tyś,
422 9  |       wiedział,~ze my spokoju czekamy~i że do łodzi zejść mamy,~
423 9  |               że do łodzi zejść mamy,~i płynąć na święte wody,~w
424 9  |              broń.~Zwołaj twoje duchy i zgon.~Kres twemu władztwu
425 9  |            zdradę?!~HERMES~"Pójdziesz i zniweczysz Palladę"~twój
426 9  |         wyrzekł sam.~Zwołaj twe duchy i zgoń,~i pilnuj do olimpijskich
427 9  |              Zwołaj twe duchy i zgoń,~i pilnuj do olimpijskich bram~
428 9  |             sami,~a ty wracaj z Egidą i duchami,~z tarczą twoją,
429 9  |            twoją, bijącą płomieniami,~i dzidą, co wybija hasło.~
430 9  |             czas się dopełnił obrotów~i Zews groźny wasze wyrzekł
431 9  |              zapalone narodów ołtarze~i oto porzucić Sprawę~Zews
432 9  |               nagły ruch.~Oneć słyszą i wracać nie śmieją.~Ku wodzie
433 9  |              wziął dar~rozkazem twoim i wolą.~PALLAS~Wieńce Aresa
434 9  |       posłyszy jęk tych dziwnych harf~i trwogą zadrży niepojętą - - - ?~
435 9  |               Panie, wszystkie statki~i mnogie, mnogie włości~i
436 9  |               i mnogie, mnogie włości~i w rzędzie pierwszych przed
437 9  |          bratnim chodem~w tę samą noc i toń, i mrok.~Czemużeś, Panie,
438 9  |           chodem~w tę samą noc i toń, i mrok.~Czemużeś, Panie, zaćmił
439 9  |               zaznać szczęsnej chwili~i być z tych, którzy mnie
440 9  |              tych, którzy mnie zabili~i sławę szczytną wzięli?~Onychże
441 9  |              już przekleństwo wieczne~i miecze bratnie obosieczne,~
442 9  |            miecze bratnie obosieczne,~i łódź: śmiertelny mus - ?~
443 9  |            rozstąpił się ojczysty dom~i krew spłynęła z łon.~ŁÓDŹ
444 9  |           złud.~HERMES~Skończony wasz i wczas, i trud,~pora zejść
445 9  |               Skończony wasz i wczas, i trud,~pora zejść w Acheronu
446 9  |    stygijskich wód.~(wznosi wężownicę i zatacza nad głowami poległych)~
447 9  |           berłem drży podziemny świat~i moce zlękłe wszystkiej ziemi.~
448 10 |            Słyszysz ty ten szum liści i w liści pogwarze szepty - ?~
449 10 |          zmory - - Podal stoją straże i czekają rozkazów.~W. KSIĄŻĘ~
450 10 |            KSIĄŻĘ~Niech czeka.~KURUTA~I czemuż Książę rozkazy odwleka?~
451 10 |              KSIĄŻĘ~Wyjdź przed front i klnij głośno.~KURUTA~Książę -
452 10 |                Od czego się zaczęło - i co to się stało?~Liście
453 10 |           oczy,~ręce ku czemuś wznosi i jak we śnie kroczy.~W. KSIĄŻĘ~
454 10 |               pani nie da się ubierać~i zrzuca z siebie stroje.~
455 10 |              okropne otchłanie. -~Noc i straszliwa głuchość. - Ulituj
456 10 |             jakoż nie? Tak wy Polacy.~I jakoż wy, wy polscy, wy
457 10 |          Sprawę - swoją Polskę rzucić~i stać po stronie Cara? -
458 10 |         Cesarska Mość w obłędzie gada~i nie zważa na cios, gdy ostre
459 10 |      Błyskawice wstrzymali w pędzie - i potężni!~A wy - czemu wy
460 10 |            jako mur, co brata chroni,~i dzisiaj, gdy nam Bóg na
461 10 |                KSIĄŻĘ~Zostaw ty to! - I waruj tu, jak pies, u moich
462 10 |              ty mówisz, że masz serce i czujesz?!~Ty spojrzyj jemu
463 10 |                zrywa z piersi gwiazdę i ordery)~(depce nogami)~Precz,
464 10 |     łachmanach, w kajdanach na nogach i rękach)~(wchodzi)~(prowadzony
465 10 |             już się odeń oddaliła).~ ~I poczuł, ze chwila wolności
466 10 |               powietrze czuć swobodą.~I poczuł, że bracia~wzlecieli
467 10 |           więzienie~wieczyste me łoże~i żywot jedyną męczarnią.~
468 10 |        zwycięstwo się walki dostato".~I dłonie przed siebie wyciąga,
469 10 |          dłonie przed siebie wyciąga, i słucha,~wiew każdy powietrza
470 10 |            wiew każdy powietrza czuje~i twarz mu się mieni,~w zachwycie
471 10 |               radością płonie oblicze~i szepce, a trudno mu słowa
472 Dod|           poznał duszy twej strukturę~i zyskał boskiej wiedzy spryt.~
473 Dod|              wtedy pokłon oddam tobie~i wskażę przepaść - no skocz -
474 Dod|          Bajrona.~1 SATYR~Westchnął - i twarz skrył w płaszcza zwój.~