Scena

 1 3|       przemawia zjawiskiem:~ ~ ~DEMETER Z CÓRKĄ KORĄ ŻEGNA SIĘ:~
 2 3|        o matko, żegnaj dziecię.~DEMETER~Żegnaj mi, dziecię, żegnaj,
 3 3|          idziem i płaczem obie.~DEMETER~Pocałuj usta, całuj oczy;~
 4 3|         on przytulił mnie żonę.~DEMETER~O córo, żegnaj ukochana;~
 5 3| zakochana~i tobie wyznać muszę.~DEMETER~Jakoż te więzy twoje skruszę?~
 6 3|        nie sąć one nieznośliwe.~DEMETER .~Teć więzy ciebie mi odbiorą.~
 7 3|      matko - letnią wrócę porą.~DEMETER~Do lata, wiosny, czekać
 8 3|        sługą~i muszę jemu żoną.~DEMETER~Pierwejże z matką twą rodzoną~
 9 3|     Odchodzę precz w kraj snów.~DEMETER~Odchodzisz w ciemnie wichrów,
10 3|       cię w śpiewie, z pola...?~DEMETER~Spominasz darmo dzień wesoły~
11 3|        zasiadłszy tron królowy.~DEMETER~O córko, rzucasz matkę własną;~
12 3|      wrócę i żywot zacznę nowy.~DEMETER~Rzucasz mnie - to ostatnie
13 3|     matko, będę tam szczęśliwą.~DEMETER~A przedsię droga to cmentarna.~
14 3|   odżyje~i owoców urodzi mnogo.~DEMETER~Patrz! wszystkie pędy pomarnieją,~
15 3|        mogą się beze mnie stać.~DEMETER~Opuszczasz mnie, mnie twoją
16 3|          zajaśnieć pełnią kras.~DEMETER~A te zwarzone kędyż legną;~
17 3|      Umierać musi, co ma żyć...~DEMETER~Ty na śmierć wiedziesz twe
18 3|        na wielkie siewu święto.~DEMETER~Już palą dla cię pochodnie!!~(
19 3|    Poniechaj żalu, niechaj łez.~DEMETER~Obłędna, stamtąd nikt nie
20 3| sposobić każ lemiesze, brony...~DEMETER~Śmierć biorąc żywa, spełniasz
21 3|          weselna zaczyna grać).~DEMETER~Noc cię uwodzi w wieczność
22 3|       uprowadza)~(do podziemu).~DEMETER~(przepada na ogrodzie).~
23 3|       CHÓR~Gotowi!~(wybiegają).~DEMETER~(wchodzi)~Gdzieżeś, córo,
24 3|      dzierży w ręku)~Oto stoję!~DEMETER~Córkę mi wydarto, porwano