Scena

 1 3|          twoich ust, twych ócz;~o matko, żegnaj dziecię.~DEMETER~
 2 3|           szczęśliwa,~gdy z tobą, matko, bliska tobie; -~a oto dzisiaj
 3 3|         lic nie płoszy - ?~KORA~O matko, przykrać ta koszula,~którą
 4 3| przemieszkująca tam w pustoszy.~O matko, przykreć to wezgłowie,~
 5 3|           wyszła wieńcach?~KORA~O matko, wstydem przed cię płonę,~
 6 3|         spłoniona i rumiana,~żem, matko, mocno zakochana~i tobie
 7 3|         ciebie mi odbiorą.~KORA~O matko - letnią wrócę porą.~DEMETER~
 8 3|     podziemiu niewolniczą.~KORA~O matko, przedsięś przepomniala:~
 9 3|          już.~Żegnaj mi - żegnaj, matko, dziecię;~z wiosną mię drugą
10 3|         swej mówiła:~ ~Pamiętasz, matko, jako lecie~ustroiłam się
11 3|     będziesz włada i pani.~KORA~O matko, Hymen mnie powiedzie~w
12 3|         patrzę żywą - ?!~KORA~Ja, matko, będę tam szczęśliwą.~DEMETER~
13 3|         uchylę:~Nie jestem ci ja, matko, ubogą;~bogate podziemu
14 3|       konar drzew.~KORA~Pamiętaj, matko, wczesny siew.~Spieszno
15 3|            KORA~Z tajemnic moich, matko, znaj:~Jest inny tamten
16 3|        twe wróżebne.~KORA~My oto, matko, zmartwychwstaniem~na wielkie
17 3|            KORA~Z tajemnic moich, matko, wiedz:~Gdy wszystko żywe
18 3|        sieje wszędy.~Więc smutna, matko, tym rozstaniem,~ale weselna
19 3|         niwy, łęgi, na zagony -~o matko, Bogów godna praca! -~sposobić