Scena

 1 1|  pożarem,~w gruzy zapadną domy,~ogień z niebios wyleci widomy,~
 2 2|            Tam - po co? - Niech ogień płonie.~KURUTA~A co by Książę
 3 2| powstanie.~KURUTA~A tak - tak - ogień - bunt, ogień pożarny;~tak,
 4 2|       tak - tak - ogień - bunt, ogień pożarny;~tak, jak rozpali
 5 2|        KSIĄŻĘ~A potrafiłby ty w ogień za Carem skoczyć?~KURUTA~
 6 2|     znam - - a to katusza -~tam ogień święty wre - ty westalka.~
 7 2|       paliła.~Gdyby żar - gdyby ogień, płomienie i skry~ogarnęły
 8 2|      JOANNA~Wiem. Tam w sercach ogień wre.~Tam czekają i rwą się
 9 2|       słomy.~W. KSIĄŻĘ~Słomiany ogień - zgasł. -~OFICER SŁUŻBOWY~
10 3|           GOSZCZYŃSKI~Niepokój, ogień piersi żre,~jak Harpia;
11 3|      dwie.~GOSZCZYŃSKI~Milcz. - Ogień piersi pali,~ręka się niecierpliwa