Akt

 1 1|       chudobie cięży dług.~KARMAZYN~Ale choć czyste mam sumienie~
 2 2|        krwią i prawie zawsze krwią, ale to żądza słuszności, a nie
 3 2|             MASKA 2~Nie rozumiesz - ale to nie przeszkadza, abyś
 4 2|            zadusza zgnilizna i jad; ale jadem i zgnilizną nazywacie
 5 2|         artyzmem.~MASKA 4~-?~KONRAD~Ale logiki tego, co jest, dojrzeć;
 6 2|            nie widzisz kresu sobie, ale wszak prawda, że i początek
 7 2|           cudzą.~KONRAD~To pięknie. Ale to jest uzurpowanie prawa.
 8 2|            i odkrywać, i odsłaniać. Ale że do tego prowadzi...~MASKA
 9 2|           samobójczej.~MASKA 10~No, ale w każdym razie jest to:
10 2|      trucizny, której się zażywa. - Ale to dopiero początek... I
11 2|         jakimś, gdzie można ginąć - ale to będzie PRZYPADEK. Więc
12 2|        szukałbym tej śmierci mojej, ale jest ona na tej drodze możliwa.~
13 2|              KONRAD~Nieodwołalną! - Ale on przyniesie szereg przypadków,
14 2|        podkładzie tragicznym... No, ale do czegóż właściwie prowadziłem?~
15 2|           to ich nie umiem wskazać, ale są momenty, gdy je widzę
16 2|         MASKA 10~We Walhali!~KONRAD~Ale do czego ja to dążyłem - ?~
17 2|              Na nikogo nie czekają, ale czekają ognia, żaru, który
18 2|         tego, który ogień poniesie, ale ognia, ognia, żaru!~MASKA
19 2|        mówił, bo to dla mnie jasne. Ale - że to my, my przyczyną,
20 2|             każdy złodziej. No tak. Ale on zawsze będzie wiedział,
21 2|         obojętność nazwę podłością, ale ich za nią winić nie mogę.
22 2|        KONRAD~I tacy się zmieszczą. Ale winniśmy przeciwdziałać
23 2|        zawsze.~MASKA 14~Tak.~KONRAD~Ale to nie znaczy, że naród
24 2|    kapitulują.~MASKA 14~Aha.~KONRAD~Ale za nich nie może być odpowiedzialny
25 2|         MASKA 15~? - Więc...~KONRAD~Ale cóż to ciebie obchodzi?~
26 2| najstraszniejszym - -~MASKA 16~Nie. Ale jest początkiem lęku...
27 2|             KONRAD~Więc i nie to. - Ale znów wracam do mego sposobu
28 2|          wprzód.~MASKA 16~No tak. - Ale to znaczy...~KONRAD~Co?~
29 2|             KONRAD~Zabijam się sam. Ale i to wszystko będzie za
30 2|                 Nie mnie, nie mnie. Ale tak jest, tak jest poza
31 2|        stanie lub z moimi dziełami, ale że ten mój każdy krok, to
32 2|            senność, to jest spanie, ale to śpisz ty.~KONRAD~A wy?~
33 2|              Tejże chwili już wiem, ale dla was znów to jest przypomnienie
34 2|              bo nie widzicie myśli, ale człowieka. Tak jest, dotąd
35 2|            MASKA 18~Przeszkodziłem, ale to nie ja.~KONRAD~To ty.
36 2|            ty szedł, nie ja.~KONRAD~Ale ty nie wiesz, gdzie ja idę.~
37 2|            odporności.~MASKA 19~No, ale wróćmy do - - rzeczowo. -
38 2|             Nie chodzi wam o słowa, ale o czyny. Chcecie zmienić
39 2|           wam nawet pokażę drogę... Ale wam dobiec nie starczy sił
40 2|        myślę zużytkowywać.~MASKA 19~Ale... to niepodobna, aby nie-miała...~
41 2|             może czuł przez poezję? Ale nie, to był upór - i tylko
42 2|            tylko wobec siebie siła. Ale ta siła wobec drugich, to
43 2|  kogokolwiek nadawane i uznawane; - ale przez to prawo, które poza
44 2|          małych, które gromadą idą, ale które wcale gromadą nie
45 2|            w gruz obala.~Rozjaśnia, ale niszczy razem;~ogniem żyjącym,
46 3|          GŁOS 2~O tak, jest.~GŁOS l~Ale jego samegoż myśl dalsza,
47 3|        twego chcemy słuchać, ojcze, ale głos twój, to jakby już
48 3|              Tutaj zapadła kurtyna,~ale jest to kurtyna z gazy.~
49 3|        odpustowa - rozdany, maleje,~ale jest prometejski!~KONRAD~